Het scheppingsverhaal!

Af en toe durven de kindjes hier wel eens woorden door elkaar halen. Deze morgen was het aan Fien.

Ik zei haar dat ze mee kon doen aan een wedstrijd en 'als je wint, krijg je een mooie prijs!'

Fien vroeg met gefronste wenkbrauwen: 'dus als ik een windje laat, krijg ik een prijs?'

Kan ook aan mijn gebrekkige articulatie liggen natuurlijk ;)

Nadat ik het toestel voor gebruik even aan grondige inspectie had onderworpen, was het natuurlijk ook de hoogste tijd om de Airfryer uit te testen!

De voorbije dagen passeerden er verschillende gerechtjes de revue.

Eerste test: fish sticks (van Iglo)

voorgaand: vroeger gingen fish sticks bij ons de pan in (gebakken met wat boter of olie) of werden ze afgebakken in de oven. Ik, maar ook mijn huisgenoten, konden de panbereiding het meest waarderen. Vooral omdat de sticks zo iets meer knapperig waren, terwijl ze in de oven compleet slap werden...

bereidingstijd: 10 fish sticks gingen diepgevroren het mandje in op 200°C en kwamen er 10 minuutjes later goudgeel en goed doorbakken uit!

uitzicht, smaak en knapperigheid: 10/10 voor de smaak, een 8/10 voor knapperigheid. Alle sticks die niet tegen elkaar lagen, waren lekker knapperig gebakken. De sticks die op of tegen elkaar lagen, plakten wat aan elkaar en die zijden waren ook een beetje papperig. Sticks waren wel mooi bruin gebakken 10/10.

geurhinder: 6/10. Hoewel de reclamespotjes voor de Airfryer doen uitschijnen dat er (bijna) geen geurhinder meer zou zijn, moet ik dat tegenspreken. Het is inderdaad een stuk minder dan bij de klassieke bereidingen, maar je kunt de typische vis/frituur lucht toch ook niet negeren.

inhoud - portiegrootte: 7/10. In het mandje kon je ongeveer 12 sticks per keer bakken. Als je met 4 personen tafelt, kun je er dus elk 3 nemen en wordt het wachten tot de volgende portie klaar is. Boodschap is dus meteen een nieuwe lading sticks in de Airfryer steken alvorens je begint eten, anders moet je wel even geduld opbrengen alvorens een nieuwe portie beschikbaar is. Nog meer fish sticks bijvoegen, is geen optie. In de gebruiksaanwijziging wordt duidelijk een voorafbepaalde hoeveelheid opgelegd en als je die zou overschrijden, heb je ongetwijfeld veel méér papperige sticks omdat ze allemaal op elkaar liggen...

andere opmerkingen: het paneermeel van de sticks bleef bij sommige sticks tussen de mazen van het mandje plakken. Zo verloren er enkel exemplaren een deel van hun lekkere korst. Het mandje ging - na even spoelen onder de kraan- zo de vaatwas in en werd perfect afgewassen!

 

Tweede test: diepgevroren frietjes (huismerk Colruyt)

voorgaand: frieten staan hier regelmatig op het menu. Toch werden ze héél zelden zelf klaargemaakt. Een frietpot hebben we, maar wordt zelden gebruikt. De geurhinder en het schoonmaken zijn wellicht de grootste oorzaken. Wij trokken dus richting frituur. Ovenfrieten hebben we één keer geprobeerd, maar de smaak vonden we niet goed.

bereidingstijd: voor het volledige mandje diepgevroren frietjes had de Airfryer 15 minuten nodig. Voor twee volwassenen was deze portie meer dan voldoende.

uitzicht, smaak en knapperigheid: de frietjes waren mooi goudbruin en krokant gebakken (zagen er zelfs beter uit dan de klassieke friteuse). 10/10 dus! In tegenstelling tot wat we verwacht hadden was de smaak ook erg goed. Je proeft uiteraard wel het verschil met frietjes uit het frietvet, maar de smaak was zeker geen afknapper! 9/10

geurhinder: 7/10. Als de Airfryer aanstaat, kun je de geur van de frieten niet negeren. In tegenstelling tot de klassieke frietpot blijft de geur niet hangen. Zodra de Airfryer wordt uitgeschakeld, verdwijnt de frietgeur erg snel.

inhoud - portiegrootte: voor twee volwassenen volstaat een gevuld mandje. We hadden zelfs over. Voor een groter gezelschap steek je dus best meteen een tweede portie in. (en hopelijk kun je 15 minuten wachten!) 6/10

andere opmerkingen: de Airfryer was bijna niet vuil. Alles kon snel met de hand worden afgewassen.

Derde test: vleeskroketten (Mora) en scampi fritti (huismerk Carrefour)

voorgaand: een allegaartje op het menu. Tappa's avond noemen we dat. Zo'n avond waarop je geen zin hebt om te koken en je eens lekker ongezond wil doen. Jah, dat gebeurt hier wel eens. Op het Airfryer menu stonden vleeskroketten en scampi fritti, terwijl in de traditionele oven lookbroodjes en Escargots werden gebakken. Ik zei het al: een allegaartje. Meteen een uitdaging voor de Airfryer trouwens: vlees en vis op hetzelfde moment bakken.

bereidingstijd: 250 g scampi fritti en 2 vleeskroketten, mooi gescheiden van elkaar door de voedselscheider. Duurde 10 minuutjes. Meteen daarna de twee overige vleeskroketten ingestoken, die eveneens na 10 minuutjes klaar waren.

uitzicht, smaak en knapperigheid: de 2 vleeskroketten waren perfect gebakken: dikke 10/10. De scampi fritti zorgden voor een kleine teleurstelling want het paneermeel van de meeste scampi was aan elkaar verkleefd tot één grote pap. Smaak was wel ok. Uitzicht een heel stuk minder: 6/10.
Wel een pluim voor de Airfryer: de 'vis'smaak van de scampi proefde je helemaal niet door in de vleeskroketten en omgekeerd. Geen enkel probleem dus om vlees en vis gelijktijdig te bereiden.

geurhinder: 7/10. Dezelfde opmerking als met de frietjes. Tijdens het gebruik, ruik je onmiskenbaar een 'frietgeur', maar eens uitgeschakeld, verdwijnt de geur echt snel.

inhoud - portiegrootte: door de voedselscheider te gebruiken werd het mandje meteen maar half zo groot. In helft volstaat voor twee vleeskroketten (meer niet), in de andere helft bakten we 250 g scampi fritti en dat was dus geen zo'n goed idee want dat ging klitten.

andere opmerkingen: de Airfryer blijkt (net zoals een gewone friteuse) niet opgewassen tegen gepaneerd voedsel. Dat blijft in de mazen van het mandje plakken. Voordeel is dan wel dat je geen frietvet hoeft te vervangen en het geheel gewoon in de vaatwas kan stoppen...

Vier op een rij: bitterballen en frikandelles (Mora)

voorgaand: vrienden op bezoek, dus de ideale gelegenheid om bij een glaasje fris ook iets te knabbelen aan te bieden. Naast chipkes zette ik dus ook de Airfryer op het aanrecht en moesten de bitterballen en frikandelles eraan geloven!

bereidingstijd: 10 minuutjes voor een mandje met bitterballen, 8 minuten voor 3 frikandellen (in kleine stukken gesneden) Geen enkel probleem om even te wachten. Zulke hapjes worden niet voor niet wachthapjes genoemd ;)

uitzicht, smaak en knapperigheid: frikandellen waren prima. Veel minder vettigheid dan een klassieke friteuse en ook de smaak was meer dan oke. Het 'testpanel' van de avond vond ze wel een beetje droog. 8/10
De bitterballen zijn een ander verhaal: het uitzicht leek écht nergens naar. Iedereen verwachtte lekker bruine krokante balletjes maar in plaats daarvan kregen we een stel bleekscheten die ook niet echt krokant waren. Hun smaak was wel in orde, maar het oog wil ook wat! En echt, bitterballen die hetzelfde kleur blijven houden als toen ze nog ingevroren waren: da's een afknapper: 5/10.

geurhinder: 10/10. Noppes - nada - nikske. Het testpanel was serieus onder de indruk.

inhoud - portiegrootte: prima. Zeker omdat het om snacks ging. Tijd zat om te wachten en eigenlijk hebben niet eens echt moeten wachten!

andere opmerkingen: ik had het de vorige keer bij de vleeskroketten al gemerkt (maar geen acht op geslaan): als je producten in paneermeel (zoals bvb de bitterballen of vleeskroketjes) in de Airfryer steekt, blaast die alle losse deeltjes ook weer uit (door het ventilatiesysteem). Mijn hele aanrecht en vloer lagen vol korreltjes die de Airfryer had uitgeblazen. Beetje poetswerk dus.

 

Al bij al werd hier de voorbije weken al serieus ge-Airfryed. En ik denk niet dat we dat zullen stoppen. Nu we ons gewaagd hebben aan de 'klassiekers' is het tijd voor wat serieuzere uitdagingen zoals verse frietjes, vlees en jawel, zelfs brownies. Als 't hier dus even stil is: we zijn aan 't testen!

Meer weten of ook interesse om te testen? http://www.theinsiders.eu

Over het algemeen genomen kun je stellen dat ik écht een hartsgrondige hekel heb aan reclamespotjes. Vandaar dat ik nog zelden ‘live’ tv kijk. Dan kun je lekker doorspoelen als er weer eens zo’n onnozelaar besluit om in de lakens te springen om diep in de kern van de vezels door te dringen of als je plots aangesproken wordt door je wc-eend die klaagt over de bacteriën in je toiletpot.

Vandaag moet ik echter eerbiedig buigen voor de bedenkers van de volgende reclamespotjes van Tipp-Ex. Ze zijn werkelijk fenomenaal goed bedacht. En nog eens superverslavend ook.

Voor diegenen die nog niet overtuigd zijn, maar het ongetwijfeld wel zullen worden: die moeten misschien even de moeite doen om het eerste spotje te bekijken:

In dit vervolgfilmpje gaan de reclamemakers nog een stapje verder:

De jager en de beer doen een comeback en vieren hun eerste verjaardagsfeestje. Het loopt al gauw mis want een meteoriet komt de boel verknallen. Om aan de dood te ontsnappen halen ze er (natuurlijk!) hun Tipp-Ex roller bij en kun je zo switchen naar om het even welk jaartal er in je opkomt.

En dan begint de pret.

Eerst ben je misschien nog niet zo erg geïnteresseerd en typ je maar even je geboortejaar in. En lap, meteen word je teruggekatapulteerd in the eighties (ja, in mijn geval dus). Kan je lekker mee graffiti spuiten en meerappen met beer en jager.

Daarna denk je, ‘ach waarom niet, laten we eens kijken wat de toekomst ons brengt’ en hup plots zit je op een ruimteschip virtuele kaarsjes uit te blazen.

Ik zweer het: op dat moment beginnen je hersenen overtoeren te maken en doe je verwoede pogingen om die bekende jaartallen uit de geschiedenislessen van vroeger weer te herinneren. En écht, wat was ik dankbaar dat ik goed heb opgelet in die geschiedenislessen!!! Ik wil natuurlijk nog niet alles verraden, maar volgende jaartallen zijn zeker en vast ook ferm de moeite : 1914 – 1789 – 1492 – 1945 – 1920 – 1989 - het jaar 0 - …

Je kunt het zo gek niet bedenken of ze hebben er wel iets ongelofelijks mee gedaan! Bijgevolg: diepe buiging voor die fantastische reclamemakers !! Ik wil meer! Jullie ook, nietwaar?

Gisterenavond was het dan eindelijk zo ver! Ik kreeg bericht van Kiala om te melden dat mijn Philips Airfryer was gearriveerd. (je moet weten dat ik nu al ongeveer een week bijna om het uur mijn mail zat te checken in de hoop dat het zo ver was… dus je kunt je wellicht wel inbeelden dat ik lichtjes ‘extatisch’ was)

Gisterenavond stonden er (helaas) boterhammen op het menu, maar dat heeft me zeker niet tegengehouden om de inhoud van die immense doos (ze hadden er ons voor gewaarschuwd) te tackelen.

Dus hierbij meteen al mijn eerste indrukken, want ik denk dat die minstens even belangrijk zijn als het effectief uittesten. Wie in de winkel koopt, moet het tenslotte ook met die indrukken doen!

De Airfryer zat verpakt in een hele grote doos, dus heel eventjes dacht ik dat het toestel ook zo gigantisch zou zijn. Mis gedacht. Oef. Het is uiteraard geen klein toestel, maar qua afmetingen valt het best wel mee(287 x 315 x 384 mm) : niet zoveel verschil als een klassieke friteuse of broodbakmachine.  Het toestel was netjes ingepakt in verschillende lagen beschermend karton, dus dat was meteen ook de reden van die grote doos.

Je kan dus ook best wel wat opbergruimte gebruiken om het toestel na gebruik weg te bergen. Maar frequente gebruikers kunnen het evengoed op hun aanrecht laten staan, want Philips heeft toch ook wel zijn best gedaan om aan het esthetische aspect te denken. Je kunt de Airfryer vergelijken met een groot wit/zilverkleurig ei , wat op zich in de meeste interieurs past.

Het gewicht (zo’n 7 kg) was dan wel weer louter te wijten aan de Airfryer. 7 kilo is toch wel behoorlijk zwaar. Maar op zich geen erg : eens het op zijn plekje staat, hoef je het natuurlijk niet meer te verzetten.

Nadat ik eerst even de gebruikershandleiding had nagelezen (geen opmerkingen, die was erg duidelijk!) en de nodige stickers had verwijderd, onderwierp ik het toestel aan nadere inspectie.

De (slechts 2) knopjes zijn erg vanzelfsprekend, dus daar hoef je je geen zorgen over te maken. De ene is een timer en met de andere kan de gewenste baktemperatuur instellen. Een aan en uitknop is niet te vinden, maar dit is ook op de meeste klassieke friteuses het geval. (gewoon de timer op 0 draaien, schakelt het toestel ook uit)

Heel erg handig is het snoer dat netjes wordt opgerold in een opbergvakje. Geen problemen dus met vervelende kabels die in de weg hangen of waar je aan kan haperen! Het snoer is wel ‘maar’ 1 meter lang, dat had misschien wel iets meer mogen zijn.

Toen ik het toestel voor de eerste keer opende, was ik wat teleurgesteld. Het mandje om de etenswaren in te doen leek me op het eerste zich erg klein. Maar toen ik wat beter keek, zag ik dat dit vooral te wijten was aan het bakaccessoire (een soort emmertje om in het mandje te plaatsen). Het bakaccessoire, dat je bijvoorbeeld kunt gebruiken om brownies of brood mee te bakken, kun je er heel eenvoudig uithalen en dat vergroot meteen ook de inhoud van het mandje. In het mandje staat trouwens een duidelijke aanduiding van de maximumhoeveelheid.

De onderdelen van het toestel zijn ook erg makkelijk uit elkaar te halen. Door een simpele druk op de knop kun je de mand snel ontmantelen en makkelijk zelf afwassen of zelfs in de vaatwas stoppen.

Mijn eerste indrukvan de Airfryer is dus behoorlijk positief. Het enige minpuntje waar ik momenteel mijn bedenkingen over maak, is de inhoud van het toestel. Ik ben op dit moment nog niet overtuigd dat ik hier met één bakbeurt bijvoorbeeld een portie friet voor 4 personen mee zal kunnen voorschotelen. Maar dat is voer voor een test’ritje’.

Deze avond mag de Philips Airfryer trouwens meteen eens bewijzen wat hij waard is. Op het menu: fish sticks.

Word vervolgd!

Meer weten?  The Insiders of Philips

Sinds enkele maanden ben ik ingeschreven als Insider. Als lid krijg je de kans om producten te testen en je mening hierover te geven. Er zijn al een paar leuke spullen de revue gepasseerd en vandaag kreeg ik bericht dat het ook eens mijn beurt is.

Ik ben één van de lucky ones die de nieuwe Philips Airfryer mag testen. Hieronder alvast een klein filmpje om te demonstreren wat ie allemaal kan. Ik ben alvast benieuwd of het allemaal klopt! Binnen enkele dagen kom ik het vast te weten. En jullie ook!

Vorige week ging ik er een midweekje tussenuit met de kids en Opa & Bontje. (papa die lieten we nog maar eens thuis voor de verandering: iemand moet toch centjes verdienen, nietwaar?)

We vertrokken met een bang hartje want de weersvoorspellingen zagen er echt slecht uit. Onderweg naar Posterholt (Nederlands Limburg) kregen we zelfs enkele serieuze plensbuien op ons dak. Maar naarmate we dichterbij kwamen, klaarde de hemel op :)

De eerste middag hebben we dan ook meteen ingezet met een fikse wandeling door het park, eendjes voeren, ons installeren in het huisje, speelpleintjes uitvoerig testen en (’s avonds) uit eten op restaurant.

Woensdag huurden we fietsen. Opa en Bonneke speelden vals met hun elektrisch exemplaar dat ze van thuis hadden meegenomen en mama mocht behoorlijk trappen op haar “gewone” fiets om de rest bij te houden. De calorieën die ik daar ongetwijfeld heb verbrand, zijn er ’s avonds in veelvoud terug bij gekomen op restaurant. In de namiddag fietsten we naar kinderspeeldorp PeeWee waar de twee dames zich te pletter amuseerden (binnen, buiten én in de kinderboerderij)

Donderdag trokken we richting Efteling. En de leuke herinneringen die ik daaraan had, bleven ook deze keer overeind. Echt een fantastisch park. De dag bleek jammergenoeg net iets te kort om het hele park te doorkruisen, maar de belangrijkste en leukste attracties hebben we gedaan: het sprookjesbos, het land van Laaf, talrijke rollercoasters (de bobslee was favoriet bij de dames!), de wildwaterrivier, spook- en griezelhuizen, 3D cinema, poffertjes eten…

Een korte maar hevige plensbui kon de pret niet bederven en ook donderdagavond vielen de meisjes zonder enig probleem in diepe slaap. (de rest van het gezelschap trouwens ook: we waren pompaf van de hele dag rond te lopen!)

En voor ik het vergeet: derde keer bleek goede keer voor het samenslapen. Basje en Fien mochten in dezelfde kamer overnachten en (’t is bijkans niet te geloven!) zonder problemen. Hoogstwaarschijnlijk ligt dat ook aan ’t feit dat ze compleet pompaf waren elke avond, maar toch. Ik was al blij dat het toch een keertje gelukt is.

Vrijdagmorgen, na nog een laatste keer eendjes voeren, zijn we dan aan de terugweg begonnen. Met tussenstop in Plopsa Indoor Hasselt. Overdaad schaadt niet, wat dat betreft. We hadden bovendien het geluk dat geen van de pretparken waar we geweest waren echt overrompeld waren van de bezoekers. Korte wachttijden dus !

Vrijdagavond laat pas thuisgekomen. Met dank aan de files in Brussel en werkzaamheden rond Erpe-Mere. (gepaard gaande met twee pagadders die om de haverklap honger of dorst kregen én zeer regelmatig de aandrang voelden om naar het toilet te gaan) Maar we zijn thuisgeraakt.

Papa was héél blij om zijn madammen terug te zien. Ondanks onze drukke agenda waren ook wel blij om de man des huizes terug te zien, want ja, we hadden hem ook wel een beetje gemist ;) Kortom, het was een héél gezellig en bovenal plezierig midweekje bij de Noorderburen. Zeker voor herhaling vatbaar (volgende keer plannen we zelfs twee dagen in voor de Efteling ;) !)

Paasverlof. De kindjes kunnen dus wat langer opblijven (en hopelijk ook wat langer uitslapen).

Een tijdje geleden had ik de meisjes beloofd dat ze nog eens mochten samen slapen in dezelfde kamer. Belofte maakt schuld, dus vorige zaterdag was het eindelijk zo ver.

Mits enkele kleine herschikkingen in Basjes kamer konden we de bedlade onder haar bed volledig openschuiven en een bed opmaken voor Fien.

Nog nooit gingen ze zo enthousiast slapen. ‘k Had het toen al moeten weten dat het een complete flop ging worden …

Hoewel we meermaals hadden gewaarschuwd dat ze verstandig moesten zijn (Niet springen in dat bed! Niet schreeuwen! Geen speelgoed uithalen! Elkaar gerust laten! Laat die beren liggen! Kruip onder je dekens! Stil! ... ), bleek dat niet zo eenvoudig voor een drie- en vijfjarige.

Het begon redelijk stilletjes. Basje haalde als een “grote” haar leesboeken tevoorschijn om enkele verhaaltjes te vertellen aan Fien. Als het dat maar was, dacht ik.

Plots werd het gegiechel luider en luider om uiteindelijk te eindigen in schaterlachen. Als ’t dat maar was, dacht ik.

Toen kwam er eentje uit bed om over te dragen wat de andere gedaan had. Een boze blik van papa stuurde dat spook meteen weer haar bed in. Vijf seconden later stond het ander spook voor onze neus. Om alles te ontkennen en meteen over te dragen wat zus had gedaan. Twee boze blikken  van mama én papa later lag ze er ook weer in.

Toen begon het te donderen. Althans daar leek het op. Volgens mij hebben ze alle kasten eens opengezwierd en terug dichtgeklapt.

Van een rustige TV avond kwam er niets meer in huis. Het geluid vanuit hun slaapkamer overstemde alles wat op en uit de beeldbuis kwam. 10 waarschuwingen (waarvan we telkens beweerden dat het DE LAATSTE was) later hadden we er genoeg van. ’t Moet gezegd: Basje deed een inspanning om het stil te houden, maar dat klein opdondertje wist van geen ophouden…

Dekbed, kussens en Fien werden vakkundig in haar eigen kamer gedropt onder begeleiding van traantjes en muziek. En nog geen 5 minuten later lag ze te snurken.

Zijn die twee dan écht niet gemaakt om samen te slapen?! Je zou nu toch denken dat zusjes dat zalig zouden vinden? Of heb ik waanbeelden?

Volgende week trekken we een midweekje naar Landal. En doe ik een derde poging. Op hoop van zege.