22-11-14

Binnenhuisactiviteit!

Vandaag was het cyclocross in Koksijde. Niet mijn ding en aangezien het bijna onmogelijk was om buiten te komen (volk, maar volk!), heb ik me nog eens achter de naaimachine gezet. 

Ik had Basje en Fien al een tijdje geleden beloofd om een pennenzak te maken en belofte maakt schuld. Ik heb ferm gezweet, want naaien zit me écht niet in het bloed. (ik zou het wel willen, maar de aanleg ontbreekt nu eenmaal -  dank moeder voor die "goeie" genen)

Dankzij de gedetailleerde handleiding van Oontje ben ik er toch in geslaagd om een look-a-like van de pennenzak te maken. Enigszins krommer en ik heb er wellicht 10 keer zo lang over gedaan als bedoeld was, maar de meisjes zijn content. Wat een geluk dat ze zich niet storen aan een scheve naad of kromme stikking... Ze zijn gewoon gelukkig dat ze hun spulletjes erin kwijt kunnen.

 

2014-11-22 18.46.35.jpg

2014-11-22 18.47.06.jpg

Ik heb wel nog maar één exemplaar, dus ik zal ook dringend werk moeten maken van een opvolger. Kwestie dat de meiden elkaar niet teveel in de haren vliegen. En ik stel het best ook niet te lang uit want anders zouden ze er wel eens enkele maanden op kunnen wachten. Kortom: ik weet morgen ook weer wat gedaan ;)

 

20-11-14

Stavaza Flavie

Even een stand van zaken:

Op 28 weken weegt ons madam bijna 1kg 300. Een stevige brok en mooi op schema.

De voorbije weken heeft ze bewezen dat ze niet kan stilliggen en ging ze van de ideale hoofdligging over naar een dwarsligging. Links voel ik haar steeds hikken en rechts krijg ik de nodige stampen tegen mijn ribben. Om nog maar te zwijgen van die poep die een (bijna) constante bult vormt op mijn buik.

Ikzelf mag niet teveel klagen : 'slechts' 6,5 erbij. De laatste weken wel weer te kampen met bekkeninstabiliteit: 's nachts vooral last van door continu pijn in de heupen. Mijn 'sossies aka zwangerschapskussen' werd al ferm genuttigd. 

Kamer op de materniteit werd ook gereserveerd. Kreeg wel te horen dat verbouwingswerken in principe in februari starten op de kraamafdeling en dat de kans bestaat dat we op een ander verdiep moeten liggen :(

Aan de voorbereidingen voor kaartjes en doopsuikers voorlopig ook nog niet veel verandering. Pogingen ondernomen, dat wel. Ach ik heb nog tijd (ehum)

Volgende stavaza op 16 december!

12-11-14

Haast en spoed is zelden goed!

Ik laat me over het algemeen nog niet te snel opjutten en presteer meestal net een tikkeltje beter onder lichte stress. Vraag maar aan mijn ouders en wat hun ervaringen zijn betreffende mijn blok en studententijd. Of aan mijn collega's op 't werk als er een deadline moet gehaald worden. 

Bij deze zwangerschap ben ik alvast weer een goed voorbeeld van zen- en relax-igheid. Toch zeker wat de voorbereidingen betreft. Binnen drie maanden -als Flavie tenminste ook zen en relax is- mogen we onze derde madam verwachten en we (lees: ik, Stijn vindt dat zijn rol grotendeels vervuld is tijdens de creatie van) hebben echt bijna nog niets gedaan.

Het kind heeft al een naam, niet onbelangrijk. En we hebben ook onze twee meters al gekozen. Hé, zelfs de kinderopvang staat al vast!

Maar daar stopt het zowat.

We hebben nog geen geboortekaartjes gekozen, de doopsuikers zijn ook nog een groot vraagteken en er staan geen valiesjes klaar... Ik moet ook dringend op zolder gaan zoeken naar wat meubilair en enkele wasmachines met eerste kleertjes laten draaien... De babykamer moet nog in elkaar worden gezet... Ik ben me zelfs nog niet gaan aanmelden op de materniteit om een voorkeurskamer te reserveren... Allemaal zaken die ik ten tijde van Basje en Fien ruimschoots op voorhand had geregeld.

Ondertussen kennen we het klappen van de zweep, nietwaar. En ik moet tijdens het kerstverlof toch ook nog wat om handen hebben! 

18:00 Gepost door An in Algemeen, Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | | Pin it! |

11-11-14

Midweekje gezellig doen!

Tijdens de herfstvakantie trokken we er nog eens op uit. We huurden een leuk huisje in Susteren, Nederland -niet ver van het Drielandenpunt- dat bovendien groot genoeg was voor nog een gezin extra :) V en J én hun voltallige kroost vulden met plezier de overige slaapkamers op.

Het werd een fantastisch leuke en ontspannen midweek met de nodige hilarische momenten. Stijn was -hoe kan het ook anders- in de meeste gevallen de aanstoker.

Op het programma stond een daguitstap naar Toverland. Grote én kleine kinderen hebben zich wonderwel geamuseerd. Flavie en ikzelf, maar ook Stijns petekindje, bleven wijselijk aan de kant zitten. Helaas bleken bijna alle attracties net iets te wild om nog gezond te zijn ;)

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

 

Daags nadien kregen we af te rekenen met wat regen en mist, maar we slaagden er toch in om de dieren op het domein een bezoekje te brengen, gingen we wat "sporten" en spelen in de speeltuin en de mannen namen de kindjes mee voor een leuke plons in het zwembad.

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

Donderdag deden we van "cultuur" en brachten we een bezoek aan het Drielandenpunt. We leerden vooral dat Basje beter de leesboekjes aan de kant kan laten liggen in de wagen (wagenziekte!!), dat een doolhof écht moeilijk kan zijn en dat je beter niet zomaar boven een dikke waterstraal gaat staan (Stijn heeft de héle dag het plezier gehad om met een natte jeans rond te huppelen).

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

Op -bij momenten- enkele gefrustreerde kiddo's na, die het na enkele uren ronddwalen in het doolhof, écht niet meer zagen zitten, werd het wederom een geestig dagje. 

Vrijdag was het alweer tijd om huiswaarts te keren. Na een korte tussenstop in Stein voor Stijn (don't ask) en een bezoek aan het Steinerbos dat niet kon doorgaan wegens 'gesloten' (ja idd, die Nederlanders sluiten hun bossen...) besloten we dan maar om door te rijden naar Genk.

Efkes halt gehouden in C-Mine om de innerlijke mens te versterken en daarna nog tussenstop in Bokrijk om de kinderen even heerlijk te laten spelen op de prachtige speeltuin!

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

vakantie, midweek, Europarcs, nichtjes, neefjes, toverland, drielandenpunt, C-Mine, Bokrijk

Moe en voldaan konden we terug huiswaarts keren. Ik kijk nu alvast uit naar een volgend tripje !!

07-10-14

Feestvarken!

Precies 6 jaar geleden nam ik voor het laatst (of dat dacht ik toen toch) afscheid van mijn dikke buik.

Zo'n 8 uur later lag mijn kleine meid in mijn armen. Fien Pralien was een feit.

Al 6 jaar lang genieten we van dat (kleine) varkentje!

We ontdekten dat Fien een aantal bijzondere eigenschappen heeft:

- een stem als een klok
- een sterke eigen wil
- een schaterlach om u tegen te zeggen
- flapuit
- smospot
- knuffelbeest
- een gigantische fantasie
(...)

De ene dag kunnen we de ene eigenschap al wat beter waarderen dan de andere, maar voor geen goud ter wereld zouden we nog willen ruilen voor een ander exemplaar.

Gelukkige verjaardag mijn zwijntje!

photovisi-download.jpg

07:30 Gepost door An in feest, foto's | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fien, jarig, 6 jaar, verjaardag, foto's, feest |  Facebook | | Pin it! |

26-09-14

My name is... arachnofoob.

Of hoe zou jij jezelf noemen als je 's avonds onverwachts oog in oog komt te staan met de meeste dikke vette harige spin die je ooit zag.

Die het toevallig ook nog amusant vindt om op je schouder te zitten en je zonder enig verpinken zit aan te kijken?

Ik beken: ik heb staan schruwelen (is dat een woord eigenlijk?) en bleiten als een klein kind. Meer dan een half uur lang. Ik kon er maar niet over dat dat beest zomaar op mij is komen zitten. Mijn vent dacht dat er iemand vermoord werd. En eigenlijk is dat ook een beetje zo: mijn zéér langzaam opgebouwd zelfvertrouwen om een dikke spin te benaderen en van op afstand te kokkeduinen is de kop ingedrukt. Weg. Foetsie.

Bovendien loop ik nog steeds met een ei in mijn broek want door al mijn spastische bewegingen is het beest gewoon ergens in het rond gezwierd nadat ik het op een lopen heb gezet. Hij is kunnen ontkomen. De smeerlap.

Hij zit me nu wellicht ergens vanuit een donker hoekje te bespioneren met zijn acht ogen in de hoop weldra nog eens wraak te kunnen nemen voor al dat kabaal. *ril*

Ik ben al content dat de twee dochters in diepe rust waren op het moment van de feiten. Als die hadden gezien hoe ik mij op dat moment had gedragen, zouden ze me wellicht nooit nog geloven als ik hen in de toekomst probeer te sussen à la "'t is maar een spinneke... daar hoef je toch geen schrik voor te hebben"
Want a ja, ik ben zo'n moederfiguur die haar angsten niet op haar kinderen wil overzetten. En met Fien is dat zelfs aardig gelukt: die durft vaak zonder verpinken een wat groter exemplaar oppakken of (als ie te groot is) vermorzelen. Erg handig zo'n dochter in de buurt.
Basje die heeft meer mijn genen geërfd en vertrouwt het hele zaakje niet. Ik kan het haar niet kwalijk nemen.

En Flavie heeft mijn ijselijke gil zonder twijfel ook gehoord want ze heeft me de rest van de avond ferm geschopt. Ik vermoed dat ze ook niet bijster gek zal zijn op die achtpotigen...

 

 

 

12:15 Gepost door An in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: arachnofobie, spinnen, angst, gillen, huilen |  Facebook | | Pin it! |

16-09-14

En toen waren we plots halfweg!

Deze morgen keek ik even naar beneden en kwam ik tot de vaststelling dat ik plots geen voeten meer had. 

2014-09-16 13.48.59.jpg

Ik heb een ballon in de plaats gekregen :)

 

En na wat reken- en telwerk besefte ik dat dat nog zo gek niet is, aangezien ik al bijna 20 weken met een passagier aan boord zit.

Jawel, al twintig weken! Dat betekent dat ik dus nog twintig weken te gaan heb.
Zo kan ik begin februari 2015 mijn derde dochter in de armen sluiten. Dochter, u leest het goed. Mijn stoere en mannelijke wederhelft heeft blijkbaar toch ergens een overschot aan vrouwelijke hormonen en die moet ie ergens kwijt. 

Ik ben dolgelukkig. Als ik kijk welke prachtexemplaren ik nu al rondlopen heb, kan het niet anders of ook nu wordt het een toppertje...

Toch vraag ik me af welk vlees ik deze keer in de kuip zal hebben: een verlegen exemplaar, dat even moet ontdooien alvorens op dreef te komen zoals Basje? Een flapuit zoals Fien? Een pietje-precies (Basje) of een smospot (Fien?) Eén brok spieren of een kontje om in te bijten?

Ach maakt niet uit, ze is perfect, net als die andere twee, dat weet ik nu al!

 

17:15 Gepost door An in Algemeen, foto's, Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: foto, zwanger, buik, 20 weken, dochter |  Facebook | | Pin it! |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende