Het scheppingsverhaal!

  • De eerste worteltjes smaken naar meer!

    Billies eerste vaste voeding is een feit. Vandaag stonden er worteltjes op het menu.

    Ik had me verwacht aan veel grimassen en gesmos, maar al bij al viel het zeer goed mee. De eerste lepeltjes gingen er zéér vlotjes in. 

    2015-06-27 10.21.19.jpg 

    2015-06-27 10.21.09.jpg

  • Tompoes

    Papa vond dat er wel wat extra testosteron in huis mocht gehaald worden. Met vijf vrouwen (waarvan 1 teefje - en neen, ik ben het niet) in huis samenleven is niet evident!

    Dus werd het katertje Tompoes geïntroduceerd. Ook wel Spoetnik genaamd. Dat hangt er een beetje van af wie hem aanspreekt.

    Tompoes is echter net iets te schattig en te speels om veel weerwerk te bieden aan al dat vrouwelijk geweld. Papa zal er zich bij neer moeten leggen... 

    11231221_10153382295098398_5275745148011047707_o.jpg

  • Bam!

    Kaboenk. De laatste week van mijn zwangerschapsverlof is ingezet.

    Ik heb nog letterlijk 6 dagen om fulltime te genieten van Billie en daarna zal ik me moeten tevreden stellen met enkele uurtjes per dag en de weekends. Zucht. Ongelofelijk hoe snel die (bijna) vier maanden zijn voorbijgevlogen!

    De eerste maanden eerder onbewust omdat ik wat in zombie-modus zat en die laatste twee maanden omdat ik zo genoten heb van dat kleine spook. 

    Ik hoop echt dat we allebei snel ons ritme vinden: ik op het werk en zij bij de onthaalmoeder. Ik zei het al eerder: je zou denken dat je na twee kinderen al min of meer geroutineerd bent en je er je makkelijker kan overzetten... niet dus ;)  Ook Basje en Fien vinden het spijtig dat ze zus nu wat minder gaan zien: de knuffelmomenten op woensdagmiddag en vlak na school zullen we moeten uitstellen naar de weekends en vakantiedagen...

    Ach, 't zal ook wel wennen zeker? Ik heb het overleefd bij Basje en Fien, dus nu komt het ook wel goed.  Denk ik. 

    2015-05-22 18.40.11.jpg

    2015-05-23 08.19.50.jpg

    2015-05-22 18.40.48.jpg

    2015-05-25 08.42.15.jpg

  • (B)engel Fien

    Ook dit jaar hebben we opnieuw een eerste communicantje in huis! Fien is aan de beurt en straalt even hard als haar zus vorig jaar.

    Gisteren hadden we reeds de misviering en ging we op restaurant wat kleins eten met tante en de grootouders, maar vandaag vieren we met de rest van de familie! Hopelijk laat het weer ons niet in de steek en blijft het vandaag wél droog!

    Proficiat Fientje !

    Fien communievoor2.jpg

     

  • Time flies...

    Zo nu en dan word ik een beetje ambetant vanbinnen. Billie is alweer 12 weken en het gaat me allemaal véél te snel. Het lijkt wel gisteren of ik liep nog rond met een dikke buik! (allez, ik loop nog rond met een dikke buik, maar er zit geen Billie meer in)

    Binnen een maandje ga ik terug aan de slag en zal het allemaal nog een versnelling hoger gaan.
    Eerlijk: ik zie er tegenop.
    Niet tegen het uit werken gaan op zich, ik verlang zelfs weer om mijn hersens wat meer aan het werk te zetten, maar het idee dat ik Billie moet "achterlaten" in de handen van een (ongetwijfeld zeer bekwame) onthaalmoeder...  Mijn hart krimpt nu al samen.

    Elke mama weet perfect over wat ik spreek. Ik heb het begot al twee keer gedaan, dus je zou denken dat de derde keer easy peasy zou zijn.
    Niets is minder waar.
    Ik heb nog een maandje om 24/24 te genieten en mijn hart doet nu al zeer. Zucht.
    Kinderen maken je week. Na drie exemplaren ben je zo soft als wat.

    Dus ik laat de computer, maar even voor wat het is en ik ga nog wat verzuchtend naar mijn schattige dochter zitten staren. Jullie mogen het doen met onderstaande kiekjes. 

    billie, onthaalmoeder, zwangerschapsverlof, einde, foto

    billie, onthaalmoeder, zwangerschapsverlof, einde, foto

    billie, onthaalmoeder, zwangerschapsverlof, einde, foto

    billie, onthaalmoeder, zwangerschapsverlof, einde, foto

  • 7 weken Billie

    Zeven weken zijn voorbij gevlogen. Onze Billie the Kid lijkt er al altijd zijn geweest. Het went best snel opnieuw zo'n klein bolleke in huis. De eerste (lood)zware weken zijn gepasseerd en ik kom langzamerhand terug op mijn plooi. De voorbije weken was 't op sociaal vlak niet veel soeps, maar daar hoop ik snel verandering in te brengen: ik mis de etentjes, koffiekletsen en co.

    Gisteren is de vroedvrouw nog even aan huis geweest om onze kleinste meid te controleren. Ik had al een vermoeden dat haar gewicht de goede kant uit ging en ik kreeg gelijk.

    De jongedame (en mama) kregen een zéér goed rapport: op 7 weken weegt Billie 4kg 110 en meet ze 55 cm. De bolle kaakjes doen hun intrede. Op nog geen twee weken tijd kwam ze 600 gram bij. Inhaalbewegingkje, gelijk we zeggen.

    Ze doet het grotendeels op borstvoeding, dus ik ben stiekem wel een beetje trots. Ik kolf nu fulltime af. Helaas lukt het live drinken aan de borst niet goed, dus doe ik op deze manier een extra inspanning om haar toch de nodige vitamientjes mee te geven. Ik slaag er jammer genoeg niet altijd in om voldoende te kolven, dus vul ik nu en dan eens aan met een flesje kunstvoeding. Geen ramp en ik voel me er ok bij. Of zoals de vroedvrouw het zo mooi verwoordde: ze krijgt heel vaak champagne en af en toe eens een glaasje schuimwijn ;)

     

    billie,gewicht,lengte,vroedvrouw,borstvoeding,kunstvoeding,foto

     

  • Nachtbraker

    Baby's gaan over het algemeen gepaard met weinig slaap. Vooral 's nachts dan. 

    Ik heb altijd al veel slaap nodig gehad, dus die eerste maanden zijn een serieuze beproeving. De mindere kantjes van die nachtvoedingen kent elke mama (en hier en daar ook een dappere papa):

    - zelf oververmoeid worden,

    - in slaap vallen terwijl je je eigen kind eten geeft,

    - overal tegenaan lopen omdat je slaapdronken bent,

    - terug proberen in te slapen na de voeding terwijl de wederhelft een bos aan het omzagen is,

    - net in slaap vallen en alweer gewekt worden voor een volgende voeding,

    ...

    enfin, minpuntjes genoeg ;)

     

    Maar zo heel af en toe is er ook wel wat positiefs aan die nachtvoedingen op te merken. 

    Dankzij de wondere wereld van 'tinternet' krijg ik 's nachts namelijk gezelschap van een groepje lotgenoten die ook aan het voeden zijn. Ongelofelijk hoe goed het doet om te weten dat je niet alleen aan het omvallen bent van vermoeidheid. Dankzij de nachtelijke chatsessies spreken we elkaar moed in als het eens wat moeilijker gaat of delen we leuke fotootjes van onze kroost. Mijn vriendengroep is op slag met 20 dames uitgebreid!

    Ik heb ook de gelegenheid om het hele aanbod van Telenet Play More te doorspitten en ben nu volop (nieuwe) series aan het ontdekken. Zo heb ik al drie seizoenen van 'The walking dead' achter de kiezen. Best dat ik geen schijtlaars ben, want zo alleen in den donker naar zombies en bloedvergieten zitten kijken, is niet iedereen gegeven ;)

    Maar ik heb niet alleen technische snufjes ontdekt: zo heb ik ook geleerd dat de vogeltjes 's nachts fluiten (ik was er echt van overtuigd dat die beestjes sliepen)  's Nachts kun je dus ook getrakteerd worden op exclusieve fluitconcerten. Veel beter dan die snurkconcerto's van de wederhelft!

    Oh en je vermagert ervan. Niet van die vogels hé, van de vermoeidheid. Dat maakt de pijn op slag ook een stuk draaglijker...