Het scheppingsverhaal!

  • Grrrrr.... griep!

    De krokusvakantie leek me ideaal om er een midweekje tussenuit te gaan met de meiden. Zonder papa, want die verzoop in het werk. Bontje en Opa gingen met plezier mee als back-up.

    Ze zullen het zich wellicht beklagen!

    Ons midweekje weg werd er eentje uit de hel. Een week vol storm en regen, maar bovenal vol zieken. Fien sneuvelde het weekend voor ons uitje al. De dokter dacht aan een luchtweginfectie, maar enkele dagen later bleek het toch duidelijk om de griep te gaan... Een week lang was Fien ons kacheltje met meer dan 39 graden koorts.

    Basje besloot solidair te zijn en sneuvelde halverwege ons midweekje. Het zwembad- en indoorspeelplezier konden we op onze buik schrijven. Een 'gezonde' wandeling was ook geen optie want alle wegjes en paadjes in het vakantiepark waren stromende modderpoelen geworden. Geestig.

    En ja hoor, donderdagnacht besloot Billie het rijtje te vervoegen. Geen twee zonder drie!

    Hét signaal om huiswaarts te keren want een 7 en 9 jarige zieke konden we nog aan, maar met dat klein monster erbij was ons vakantiehuisje niet comfortabel genoeg meer.

    Bontje besloot er vandaag vier op een rij van te maken en ligt nu ook uit te zweten in bed. Enkel vader en dochter (het sterke geslacht ja!) blijven overeind (voorlopig dan toch... hout vasthouden)

    En zo komt het dat een mens zijn 35ste verjaardag viert tussen hoestende, snotterende en huilende kinderen. Dat kan tellen. Nog een paar slapeloze nachten en ik voel me wellicht 70 ipv 35 !

  • Even samenvatten! #Billie #1jaar

    1 jaar geleden om 7u47 werd dat klein patatje op mijn borst gelegd.

    Dat jaar is werkelijk voorbijgevlogen. Hoe vaak heb ik niet bij mezelf gedacht “genieten moet je! Die tijd komt nooit meer terug!”

    Met pijn in het hart moet ik toegeven dat ik soms vergat te genieten: het leven vliegt voorbij en met drie kids in huis lijkt het af en toe (lees: vaak) alsof je op een sneltrein zit.

    Mijn kleine pruts blijft niet klein… ze is officieel baby af en een peutertje geworden. Ik knijp er nog even mijn ogen voor dicht. In mijn hoofd blijft ze gewoon mijn baby.

    Maar ik kan er niet om heen dat Bills / Biebie / Billie the kid / Billie Bob (we hebben hier allemaal onze favoriete koosnaampjes) op dat jaar tijd toch ferm veranderd is:

    Ze meet ondertussen 75,5 cm. Da’s zo’n 27,5 cm erbij op een jaar tijd. Knap gegroeid ;)

    Ook haar gewicht schoot de hoogte in van een ruime drie kilo naar 10kg!

    Ze is gezegend met dezelfde weelderige haardos als mama (oef, die van papa lijkt nergens naar) en lijkt ook de springerige krullen van Fien geërfd te hebben.

    Ze kruipt lustig in het rond (onze beste kruiper trouwens van de hoop!), maar stappen interesseert haar voor geen meter. Wat zou het ook als je grote zussen je op je wenken bedienen!

    Tata doen, goddelijk lachen, zich rechttrekken aan vanalles en nog wat, zo groot met de handen in de lucht (op de vraag hoe groot gaat Billie worden), “dansen” als ze muziek hoort en vol overtuigen hihihi hahaha zeggen als wij het liedje zingen van ‘k zag twee beren, … ze heeft het perfect onder de knie!

    Ze is verzot op haar zussen en de huisdieren. Tompoes en Luna durven al eens vluchten als Billie gezwind en enthousiast hun richting uitkruipt.

    Er staan na een jaar ook al 6 tanden te blinken (twee ervan kwamen net op tijd door voor haar eerste verjaardag) en daarmee is ze recordhoudster aangezien Basje en Fien allebei tandloos waren op diezelfde leeftijd.

    Zucht. Mijn baby…

    Billie, feest, jarig, 1 jaar, verjaardag, tanden, lengte, gewicht

    ps: met dank aan een lieve vriendin die dit prachtig krijtbord in elkaar stak!

  • Net op de valreep...

    Toch nog een berichtje in 2015!

    Tijdsgebrek zou geen excuus mogen zijn, maar toch... het was de voorbij maanden erg druk en de updates zijn er niet van gekomen!

    Maar laat ik dat nog even snel goed maken door jullie te vertellen wat er zoals is gebeurd. 

    In november gingen we er een midweekje tussenuit naar Nederland (Landal Veluwemeer). Héél mooi en de meisjes hebben genoten.  We hebben er veel gewandeld en gespeeld,

    basje, fien, billie, landal, foto's, wensen, kruipen, tandjes

    basje, fien, billie, landal, foto's, wensen, kruipen, tandjes

    we liepen oude bekenden tegen het lijf én Billie ging voor het eerst zwemmen. Relaxed dobberen in haar zwembandje was helemaal haar ding.

    DSC_0472.JPG

    De lekkernijen tussendoor werden ook gesmaakt...

    basje, fien, billie, landal, foto's, wensen, kruipen, tandjes

    basje, fien, billie, landal, foto's, wensen, kruipen, tandjes

     

    De rest van november (en december) had nog een aantal snotvallingen, angines en bronchitis in petto, maar dat hebben we ook allemaal overleefd.

    Basje en Fien eindigden het eerste trimester met een prima rapport. Leerkrachten content, mama en papa dus ook. 

    De twee oudste dames verhuisden deze kerstvakantie ook eindelijk naar hun eigen kamer. Tot voor kort sliepen ze samen wegens gebrek aan slaapkamers, maar dankzij hard labeur van papa (en opa) werd er de voorbije maanden naarstig bijgebouwd zodat de mejuffers weer elk hun eigen stek hebben. Hiep hoi.

    Ze kregen er en surplus bovendien nog een speelkelder bij om u tegen te zeggen. Dus als we tegen onze kinderen roepen dat ze naar de kelder moeten: geen paniek. 't Is voor hun eigen plezier (en onze rust).

    Billie is ook alweer héél wat gegroeid en leert elke dag nieuwe dingen bij.

    Ze kreeg de voorbije maand 4 (!) tanden en is daarmee de snelste van onze kroost. Basje en Fien waren allebei al een jaar geweest alvorens er van die vlijmscherpe dingen in hun mond groeiden. Vlijmscherp, echt wel. Billie demonstreert het je bij gelegenheid met plezier.
    Er zitten trouwens nog een viertal exemplaren te blinken, dus vingers en andere objecten zijn niet langer veilig.

    Zichzelf rechttrekken lukt ook al aardig:

    basje, fien, billie, landal, foto's, wensen, kruipen, tandjes

    Sinds een dikke week is ze ook eindelijk goed vertrokken met het kruipen. Voorheen was het nog wat à la paracommando sluipen op de buik, maar nu verkent ze in sneltreinvaart het hele huis.
    Ik was vergeten hoe dat was zo'n kruipertje in huis: gisteren heb ik haar van de salontafel geplukt en betrapte ik haar op een plenspartij in de drinkbak van hond Luna. Oeps.

    Favoriete woordjes zijn mama (jeuj!), dada en neeeneeenee. We weten nu al dat ze karakter heeft.

    Morgen sluiten we het jaar 2015 af in het gezelschap van familie en vrienden. 

    Alvast onze beste wensen voor 2016 : dat al jullie dromen mogen uitkomen !

    DSC_0175 kopie.jpg

     

  • Work hard, play hard! #boostyourpositivity

    Ik nam mezelf voor om bij de opstart van deze blog zaken en privé strikt van elkaar gescheiden te houden. Tot op de dag van vandaag ben ik daar ook redelijk in geslaagd.

    Het nieuwe thema van de boostyourpositivity challenge wil jullie echter een kijk geven op ons werkleven. Voor het goede doel maken we dus even een uitzondering op de regel...

    Lees meer...

  • Dat ze op elkaar gelijken, nondedju!

    Zo'n 6 jaar geleden hoorde ik het voor het eerst. "amai zeg, de meisjes lijken goed op elkaar". 

    Ik zou het de daaropvolgende jaren nog vaak opnieuw horen. Eerst ging het over Basje en Fien, maar Billie sluit lekker aan bij het rijtje. Alleen valt het nu iets minder hard op gezien het grote leeftijdsverschil met haar grote zussen.

    Deze foto postte ik laatst op Facebook. Een fotootje van de meiden toen ze allen zo'n 8 maanden waren. En ja, het valt op, ze zijn overduidelijk familie van elkaar <3

    Doe je ook een gokje? Het antwoord post ik op het einde van dit berichtje.10661703_10153335865444542_50963370944118429_o.jpg

    Iedereen is het er over eens: de zusjes komen duidelijk uit hetzelfde nest. Vaak zijn het de grote bruine kijkers die hen verraden, maar zelfs dan nog, ze lijken gewoon erg goed op elkaar. Opluchting voor de papa ;)

    Bij Basje en Fien kreeg ik zelfs vaak de opmerking dat het een tweeling was, want op een gegeven moment scheelden die twee echt niet veel qua grootte en hadden ze ook beiden lange haren. Als ze samen in 't zwembad zaten met een natte kop (geen krulletjes meer bij Fien) had ik gegarandeerd prijs. 

    Ze lijken soms zo goed op elkaar dat zelfs papa het wat moeilijk krijgt om te achterhalen welke dochter op een foto staat afgebeeld. Foei foei. Hij geeft zelfs toe dat hij stiekem naar de achtergrond kijkt of naar de andere voorwerpen op de foto in de hoop dat hij een hint kan achterhalen ;)

    De meisjes zelfs weten daarentegen wel perfect te zeggen wie op de foto staat. En o wee als je mist, dan wordt er ferm met de bruine ogen gerold.

    Zouden drie zoons ook zo fel op elkaar lijken? Mwoeha! Ik denk niet dat we het zullen testen :D

     

     

    En -tromgeroffel- het antwoord: Basje - Billie - Fien

     

  • 7? 7!

    Fien wordt vandaag 7 jaar. Ze-ven, nondedju.

    Ik kan amper bevatten dat het zo snel is gegaan.

     

    408_36650684541_2958_n-2.jpg

      

    026.jpg

     

    Dat tandloze 52cm kleine lawaaimakertje met de grote ogen is ondertussen uitgegroeid tot een grote lawaaimaker van zo'n 135 cm met donkerbruine ogen die je meestal lachend of vragend aankijken en (voorlopig) een mond met niet zoveel tanden.

     

    Gisterenavond besloot ze er op de valreep haar 8ste wiebeltand uit te trekken. 

     

    2015-10-06 17.57.53.jpg

     

    Zoals gewoonlijk wordt het een dagje waarbij ze volledig in de kijker staat ! Allez, een dag gelijk alle andere dus… She loves the spotlights!

     

    Deze namiddag brengen we lekker gezellig thuis door (met een uitstapje naar dreamland voor haar kado!) en het feest met haar klasgenootjes staat volgende week woensdag op ’t programma. Thema: boerderij.  Met beestjes en hooischuur en al. De botten en vuile kleren liggen al klaar.

     

    We wachten nog even op de thuiskomst van oma, tante en bontje en dan bestellen we ook een lekkere taart die we samen kunnen opsmikkelen.

     

    Drie dagen feest dus.  Hoera!

  • Dat ik geen vroege vogel ben! #boostyourpositivity

    Heel dikke plus aan de boostyourpositivity challenge van Danone: je leert er massa's nieuwe en fijne blogs ontdekken. 

    En je kan een beetje (veel) de voyeur uithangen!

    Er wordt ondertussen massaal gepost in het eerste thema, breakfast, en ik moet vaststellen dat ik geen vroege vogel ben.

    Bij héél wat medeblogsters merk ik op dat de wekker er erbarmelijk vroeg afloopt. Tegen de tijd dat de meesten onder hen reeds gewassen en gestreken op hun werk arriveren, moet ik vaak nog de uitgang van mijn bed vinden.
    Bovendien lijkt het de meesten ook vlotjes af te gaan.

    Mijn lieve hemel.

    Ik heb in een ver verleden ooit richting Gent gespoord en toen 'mocht' ik er ook vroeg uit. Maar ik ben écht zeker dat ik dat niet meer aan zou kunnen. Met of zonder kinderen, dat vroeg opstaan is niet aan mij besteed!

    Lang leve glijdende werkuren en dicht (< 20 min) bij 't werk wonen!