07-10-14

Feestvarken!

Precies 6 jaar geleden nam ik voor het laatst (of dat dacht ik toen toch) afscheid van mijn dikke buik.

Zo'n 8 uur later lag mijn kleine meid in mijn armen. Fien Pralien was een feit.

Al 6 jaar lang genieten we van dat (kleine) varkentje!

We ontdekten dat Fien een aantal bijzondere eigenschappen heeft:

- een stem als een klok
- een sterke eigen wil
- een schaterlach om u tegen te zeggen
- flapuit
- smospot
- knuffelbeest
- een gigantische fantasie
(...)

De ene dag kunnen we de ene eigenschap al wat beter waarderen dan de andere, maar voor geen goud ter wereld zouden we nog willen ruilen voor een ander exemplaar.

Gelukkige verjaardag mijn zwijntje!

photovisi-download.jpg

07:30 Gepost door An in feest, foto's | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fien, jarig, 6 jaar, verjaardag, foto's, feest |  Facebook | | Pin it! |

26-09-14

My name is... arachnofoob.

Of hoe zou jij jezelf noemen als je 's avonds onverwachts oog in oog komt te staan met de meeste dikke vette harige spin die je ooit zag.

Die het toevallig ook nog amusant vindt om op je schouder te zitten en je zonder enig verpinken zit aan te kijken?

Ik beken: ik heb staan schruwelen (is dat een woord eigenlijk?) en bleiten als een klein kind. Meer dan een half uur lang. Ik kon er maar niet over dat dat beest zomaar op mij is komen zitten. Mijn vent dacht dat er iemand vermoord werd. En eigenlijk is dat ook een beetje zo: mijn zéér langzaam opgebouwd zelfvertrouwen om een dikke spin te benaderen en van op afstand te kokkeduinen is de kop ingedrukt. Weg. Foetsie.

Bovendien loop ik nog steeds met een ei in mijn broek want door al mijn spastische bewegingen is het beest gewoon ergens in het rond gezwierd nadat ik het op een lopen heb gezet. Hij is kunnen ontkomen. De smeerlap.

Hij zit me nu wellicht ergens vanuit een donker hoekje te bespioneren met zijn acht ogen in de hoop weldra nog eens wraak te kunnen nemen voor al dat kabaal. *ril*

Ik ben al content dat de twee dochters in diepe rust waren op het moment van de feiten. Als die hadden gezien hoe ik mij op dat moment had gedragen, zouden ze me wellicht nooit nog geloven als ik hen in de toekomst probeer te sussen à la "'t is maar een spinneke... daar hoef je toch geen schrik voor te hebben"
Want a ja, ik ben zo'n moederfiguur die haar angsten niet op haar kinderen wil overzetten. En met Fien is dat zelfs aardig gelukt: die durft vaak zonder verpinken een wat groter exemplaar oppakken of (als ie te groot is) vermorzelen. Erg handig zo'n dochter in de buurt.
Basje die heeft meer mijn genen geërfd en vertrouwt het hele zaakje niet. Ik kan het haar niet kwalijk nemen.

En Flavie heeft mijn ijselijke gil zonder twijfel ook gehoord want ze heeft me de rest van de avond ferm geschopt. Ik vermoed dat ze ook niet bijster gek zal zijn op die achtpotigen...

 

 

 

12:15 Gepost door An in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: arachnofobie, spinnen, angst, gillen, huilen |  Facebook | | Pin it! |

16-09-14

En toen waren we plots halfweg!

Deze morgen keek ik even naar beneden en kwam ik tot de vaststelling dat ik plots geen voeten meer had. 

2014-09-16 13.48.59.jpg

Ik heb een ballon in de plaats gekregen :)

 

En na wat reken- en telwerk besefte ik dat dat nog zo gek niet is, aangezien ik al bijna 20 weken met een passagier aan boord zit.

Jawel, al twintig weken! Dat betekent dat ik dus nog twintig weken te gaan heb.
Zo kan ik begin februari 2015 mijn derde dochter in de armen sluiten. Dochter, u leest het goed. Mijn stoere en mannelijke wederhelft heeft blijkbaar toch ergens een overschot aan vrouwelijke hormonen en die moet ie ergens kwijt. 

Ik ben dolgelukkig. Als ik kijk welke prachtexemplaren ik nu al rondlopen heb, kan het niet anders of ook nu wordt het een toppertje...

Toch vraag ik me af welk vlees ik deze keer in de kuip zal hebben: een verlegen exemplaar, dat even moet ontdooien alvorens op dreef te komen zoals Basje? Een flapuit zoals Fien? Een pietje-precies (Basje) of een smospot (Fien?) Eén brok spieren of een kontje om in te bijten?

Ach maakt niet uit, ze is perfect, net als die andere twee, dat weet ik nu al!

 

17:15 Gepost door An in Algemeen, foto's, Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: foto, zwanger, buik, 20 weken, dochter |  Facebook | | Pin it! |

31-08-14

La douce France...

Ah, La Douce France, wat waart gij schoon!

Hoewel mijn wederhelft al jaren smeekt om een autovakantie richting het zuiden van Frankrijk, heeft hij pas deze zomer zijn zin gekregen...

Luxebeest gelijk ik ben, voelde ik namelijk niet veel voor een lange rit met ambetante kinders naar een plekje waar ik zelf zou moeten instaan voor de was en de plas. Ik ben een verwend nest, ik weet het.

Maar... Zijn wil geschiedde en we gingen begin deze zomer op zoek naar een villaatje in de Ardèche. Schromelijk te laat. Dat had ik al gauw door toen ik het beperkte vrije aanbod doorzocht.

De wonderen zijn echter de wereld nog niet uit en ik vond een prachtig huisje midden in de natuur mét eigen zwembad in de buurt van Les Vans. 

Na een lange rit van meer dan 10 uur (met de nodige plas-en eetpauzes én files) kwamen we terecht in een stukje paradijs op aarde:

DSC_0087.JPG

DSC_0091.JPG

DSC_0093.JPG

DSC_0110.JPG

Het prachtige weer en het gezelschap van deze poes kregen we er gratis bovenop.

DSC_0263.jpg

Het gegist druivensap, de foie gras en de geitenkaas hebben we deze keer aan ons voorbij laten gaan (aach, zwanger zijn is afzien!), maar meer dan relaxen en spelen aan ons eigen zwembad, kak-jakken (says Fien) en uit- én thuiseten hadden we niet nodig!

DSC_0105.JPG

DSC_0183.jpg

DSC_0336.JPG

DSC_0382.JPG

DSC_0414.JPG

En ook al hadden we een zwembad, ploeteren in een rivier is nog steeds een pak avontuurlijker. Eerst even met kleren, maar daarna gewoon in de onderbroek (jaja, juist Basje en Fien, ik hoor jullie al denken...)

DSC_0348.JPG

 

DSC_0359.jpg

Het weekje ging veel te snel voorbij en tijdens de lange terugrit (met alweer superflinke kindertjes -het mag gezegd-) werden al stiekem plannen gesmeed voor een volgend bezoekje.

Over de loslopende koe, sexy kousjes en bijhorende vreemde blikken op de diverse airs, snurkende metgezellen, uitgetrokken (zevende!) tand van Basje en nog zoveel meer vertel ik je graag hoogstpersoonlijk. Je weet me te vinden!

05-08-14

Blub zei de vis!

Eergisteren kwam ik in mijn zoektocht naar leuke naaiprojecten een wel erg leuk rugzakje tegen in de vorm van een vis. Ideaal voor een zwemtasje! Ik smeet het op mijn Pinterest en dacht er (even) niet meer aan. Tot ik 's nachts begon te dromen van vissenrugzakjes... (?)

Ik zal het maar op de hormonen steken, maar ik kreeg het niet meer uit mijn hoofd en gisteren besloot ik dan ook om een poging te wagen. De schrik zat er wel in, want het leek me toch wel een pak moeilijker dan alles wat ik tot nu toe had uitgeprobeerd.

Dankzij de goede handleiding van Mamarina schoot ik aardig op. Ik besloot de afmetingen wat te vergroten zodat er zeker een badpak en handdoek in zouden passen en in plaats van met vilt te werken, deed ik alles in stof. Leverde me aardig extra werk op, maar uiteindelijk zeer tevreden van het resultaat!

Zo zag het zakje uit de tutorial eruit :

IMG_9624.JPG

En dit is die van mij geworden. Een stuk minder perfect, maar ik ga ervan uit dat niet alle vissen persé dezelfde schubben hebben ;)

vissenrugzak,trekzak,vis,schubben,naaien,mba,tutorial

En wat peinzen jullie? Boek ik vooruitgang? Fien denkt alvast van wel!

vissenrugzak,trekzak,vis,schubben,naaien,mba,tutorial  vissenrugzak,trekzak,vis,schubben,naaien,mba,tutorial

 

04-08-14

Back to the roots...

Na zo'n respectievelijk 8 en 6 jaar wordt het tijd om even terug te keren naar de bestaansreden van deze blog. Ze werd namelijk niet zomaar 'Het Scheppingsverhaal' gedoopt. Neen, neen, daar zat the making of ons 2 madammen voor iets tussen.

Na al die jaren met volle teugen te hebben genoten van onze twee prachtige dochters hebben manlief en ikzelf besloten om er nog een dessertkindje bij te creëren... en nu ik zo'n 13 weken ver ben, werd het hoog tijd om dit even aan te kondigen.

februari 2015 (2).jpg

 

Voor sommigen komt het als een verrassing, anderen wisten al dat de kriebels er nog waren. We hebben de voorbije dagen al héél wat wenkbrauwen doen fronsen, maar ook ontelbaar veel welgemeende glimlachen en felicitaties in ontvangst mogen nemen. Iedereen houdt van dessert :)

De eerste 12 weken gingen met ups en downs. Het continue gevoel van misselijkheid en vermoeidheid maakten het er niet steeds makkelijk op. Met een trombose als kers op de taart (we blijven bij de desserts!) kregen we het toch even erg benauwd. Gelukkig heeft de kleine spruit zich van dit alles geen jota aangetrokken en bleef ie rustig verder spartelen en groeien. 

Het eerste trimester zit erop (wàt? ging dat ook zo snel vroeger?) en ik kan stilletjes aan beginnen genieten! 

Basje en Fien zijn trouwens ook door het dolle heen. Ze kijken reikhalzend uit naar de komst van hun kleine "broer". Daar moeten we dus nog even aan werken. De meiden zijn er rotsvast van overtuigd dat het deze keer een jongen wordt en hoe vaak ik hen ook vertel dat het ook wel weer een zusje zou kunnen zijn: het lijkt maar niet door te dringen ;)

Ons volgend bezoekje aan de gyn staat gepland op 1 september en die kan dan misschien al wat duidelijkheid brengen! Afwachten dus, goeie desserts vragen een lange bereidingstijd ;)

03-08-14

Frutselen.

Het was al een eeuwigheid geleden, maar dit weekend haalde ik nog eens mijn naaimachine van onder het stof. Uit mijn vorige probeersels is reeds gebleken dat ik geen naaiwonder ben en aangezien het alweer zo lang geleden was, leek het wel alsof ik weer van 0 moest beginnen. Ik heb gevloekt en gesakkerd, maar uiteindelijk toch wel fier op het eindresultaat, hoe eenvoudig mijn projectjes deze keer ook waren.

Ik startte met een hoesje voor een kleenex-doosje. Ik vond de tutorial op deze pagina van Leven met Liv. Het was de bedoeling dat het eindresultaat een omkeerbaar hoesje zou worden, maar aangezien ik een beetje geklungeld heb in één van de laatste stappen en ergens enkele hoekjes in de verkeerde richting plooide, werd het een niet-omkeerbaar hoesje... Maar wat niet weet, niet deert. (dus schrap deze laatste passage gewoon uit uw gedachten)

Ik ben er zelfs in geslaagd om een paar kopspelden tussen de twee stoffen in te naaien, maar who cares. Dat maakt het weer eens extra speciaal ;)

Het hoesje valt bovendien ook ietsjes te groot uit, maar hiervoor kan ik de schuld perfect op mijn wederhelft steken, die de opdracht had om het patroontje uit te printen. Hij heeft zitten prutsen aan de printerinstellingen en het ding net enkele cm's te groot afgedrukt.

Dus als ik het eigenlijk allemaal bij elkaar neem, is het ding behoorlijk mislukt. Maar toch ben ik er trots op, net omdat ik zo'n newbie ben. Neh.

2014-08-03 19.31.23.jpg

 

En omdat ik dan de smaak eindelijk weer wat te pakken kreeg, heb ik er vandaag meteen een zogenaamde tote bag bijgemaakt. Een simpele boodschappentas/draagtas eigenlijk. Komt ongetwijfeld nog wel eens van pas.

Heb al véél minder gevloekt en er ook een pak minder lang over gedaan, maar het was dan ook  al bij al poepsimpel eigenlijk.

Ik vond de erg duidelijk uitleg op de website van By MiekK. Echt superduidelijk met véél foto's. Ideaal voor een beginner als mezelf.

Dit kwam eruit voort.

2014-08-03 19.30.39.jpg

Manlief zei waaw (waardoor ik meteen ging glunderen), maar voegde er meteen aan toe dat mijn stiksels niet altijd even recht waren (en ffft, daar ging de trotse houding). De meisjes hebben de zak al ingepalmd om winkeltje mee te spelen en claimden het ding ook al als zwemtas. (hoewel ik hier nog een andere tutorial voor in gedachten heb) Dus het ding heeft toch al een bestemming gekregen. Mijn gezwoeg is dan toch niet nutteloos gebleken :)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende