Algemeen

  • Come back!

    Ik had als come-back postje een leuk verslagje van onze reis naar Gran Canaria willen schrijven of gewoon een kleurrijk fotoverslag willen geven van het verjaardagsfeestje die de meisjes vorige week allemaal samen hadden.

    Billie besloot om daar vandaag een stokje voor te steken en alle aandacht voor zichzelf op te eisen.

    Ons kleinste spook miste deze morgen een opstapje en knalde met haar voorhoofd pal tegen een muur op. Een dik uur en wat (veel) gekrijs en bloedvergieten later, zaten er 5 hechtingen in en was ze een bellenblaas rijker.

    Als ze dat nu gewoon had gevraagd, had ik haar wel een bellenblaas cadeau gedaan… daar hoefde ze nu toch echt geen uitstapje voor naar de spoeddienst te maken!

    IMG_0677.JPG

  • Grrrrr.... griep!

    De krokusvakantie leek me ideaal om er een midweekje tussenuit te gaan met de meiden. Zonder papa, want die verzoop in het werk. Bontje en Opa gingen met plezier mee als back-up.

    Ze zullen het zich wellicht beklagen!

    Ons midweekje weg werd er eentje uit de hel. Een week vol storm en regen, maar bovenal vol zieken. Fien sneuvelde het weekend voor ons uitje al. De dokter dacht aan een luchtweginfectie, maar enkele dagen later bleek het toch duidelijk om de griep te gaan... Een week lang was Fien ons kacheltje met meer dan 39 graden koorts.

    Basje besloot solidair te zijn en sneuvelde halverwege ons midweekje. Het zwembad- en indoorspeelplezier konden we op onze buik schrijven. Een 'gezonde' wandeling was ook geen optie want alle wegjes en paadjes in het vakantiepark waren stromende modderpoelen geworden. Geestig.

    En ja hoor, donderdagnacht besloot Billie het rijtje te vervoegen. Geen twee zonder drie!

    Hét signaal om huiswaarts te keren want een 7 en 9 jarige zieke konden we nog aan, maar met dat klein monster erbij was ons vakantiehuisje niet comfortabel genoeg meer.

    Bontje besloot er vandaag vier op een rij van te maken en ligt nu ook uit te zweten in bed. Enkel vader en dochter (het sterke geslacht ja!) blijven overeind (voorlopig dan toch... hout vasthouden)

    En zo komt het dat een mens zijn 35ste verjaardag viert tussen hoestende, snotterende en huilende kinderen. Dat kan tellen. Nog een paar slapeloze nachten en ik voel me wellicht 70 ipv 35 !

  • Net op de valreep...

    Toch nog een berichtje in 2015!

    Tijdsgebrek zou geen excuus mogen zijn, maar toch... het was de voorbij maanden erg druk en de updates zijn er niet van gekomen!

    Maar laat ik dat nog even snel goed maken door jullie te vertellen wat er zoals is gebeurd. 

    In november gingen we er een midweekje tussenuit naar Nederland (Landal Veluwemeer). Héél mooi en de meisjes hebben genoten.  We hebben er veel gewandeld en gespeeld,

    basje, fien, billie, landal, foto's, wensen, kruipen, tandjes

    basje, fien, billie, landal, foto's, wensen, kruipen, tandjes

    we liepen oude bekenden tegen het lijf én Billie ging voor het eerst zwemmen. Relaxed dobberen in haar zwembandje was helemaal haar ding.

    DSC_0472.JPG

    De lekkernijen tussendoor werden ook gesmaakt...

    basje, fien, billie, landal, foto's, wensen, kruipen, tandjes

    basje, fien, billie, landal, foto's, wensen, kruipen, tandjes

     

    De rest van november (en december) had nog een aantal snotvallingen, angines en bronchitis in petto, maar dat hebben we ook allemaal overleefd.

    Basje en Fien eindigden het eerste trimester met een prima rapport. Leerkrachten content, mama en papa dus ook. 

    De twee oudste dames verhuisden deze kerstvakantie ook eindelijk naar hun eigen kamer. Tot voor kort sliepen ze samen wegens gebrek aan slaapkamers, maar dankzij hard labeur van papa (en opa) werd er de voorbije maanden naarstig bijgebouwd zodat de mejuffers weer elk hun eigen stek hebben. Hiep hoi.

    Ze kregen er en surplus bovendien nog een speelkelder bij om u tegen te zeggen. Dus als we tegen onze kinderen roepen dat ze naar de kelder moeten: geen paniek. 't Is voor hun eigen plezier (en onze rust).

    Billie is ook alweer héél wat gegroeid en leert elke dag nieuwe dingen bij.

    Ze kreeg de voorbije maand 4 (!) tanden en is daarmee de snelste van onze kroost. Basje en Fien waren allebei al een jaar geweest alvorens er van die vlijmscherpe dingen in hun mond groeiden. Vlijmscherp, echt wel. Billie demonstreert het je bij gelegenheid met plezier.
    Er zitten trouwens nog een viertal exemplaren te blinken, dus vingers en andere objecten zijn niet langer veilig.

    Zichzelf rechttrekken lukt ook al aardig:

    basje, fien, billie, landal, foto's, wensen, kruipen, tandjes

    Sinds een dikke week is ze ook eindelijk goed vertrokken met het kruipen. Voorheen was het nog wat à la paracommando sluipen op de buik, maar nu verkent ze in sneltreinvaart het hele huis.
    Ik was vergeten hoe dat was zo'n kruipertje in huis: gisteren heb ik haar van de salontafel geplukt en betrapte ik haar op een plenspartij in de drinkbak van hond Luna. Oeps.

    Favoriete woordjes zijn mama (jeuj!), dada en neeeneeenee. We weten nu al dat ze karakter heeft.

    Morgen sluiten we het jaar 2015 af in het gezelschap van familie en vrienden. 

    Alvast onze beste wensen voor 2016 : dat al jullie dromen mogen uitkomen !

    DSC_0175 kopie.jpg

     

  • 7,5 maand later...

    ...  meet onze "Bills" (Fiens koosnaampje voor Billie) al 72 cm en weegt ze 9 kg. Een kloeke brok!

    ... kan ze zonder steun rechtop blijven zitten. Maar een opvangnetje (de lieve armen van de zussen of mama en papa) is noodzakelijk want anders knalt ze even vaak omver ;)

    ... brabbelt en tatert ze erop los. Tatata, kakaka, pfffft, pssssh, dadada. Nu trainen we op mama ;)

    ... lijkt het erop dat ze tanden krijgt. Kwijlen à volonté en overal op bijten!

    ... is 't nog steeds een grote lachtaart. En de grote zussen zijn vaak de prettige oorzaak :


     

  • Waar is die vakantie naartoe?

    Vandaag is het 15 augustus en het lijkt nog maar alsof de vakantie gisteren begon! De tijd vliegt, zeker als je je amuseert (of moet werken ;) )

    Basje en Fien hebben er al twee kampen op zitten, gingen naar de gemeentelijke speelpleinwerking, spendeerden enkele dagen bij hun grootouders en sluiten straks de vakantie af met nog een kampje. En "kamp" was wel degelijk het kernwoord in deze grote vakantie want ook in 't weekend thuis werd er al eens eentje gebouwd. Stof en geen deftige stoel of tafel om aan te zitten, moesten we er maar bijnemen.

    2015-08-15 14.46.08.jpg

    2015-08-15 14.46.21.jpg

    Voor ze het goed en wel zullen weten zitten ze alweer achter de schoolbanken. Maar geen paniek: er staat al een uitje gepland in de herfstvakantie, dus we hebben weer iets om naar uit te kijken.

    De "kleinste" telg doet het ook prima. Op 6 maanden is haar eerste echte snotverkoudheid een feit, maar ze blijft haar vrolijke zelve. Onze kloeke brok meet ondertussen 69cm en weegt net geen 9 kilo. Beetje reserve kan geen kwaad... De patatjes en fruitpap smaken opperbest.

    2015-08-15 11.16.59.jpg

     

    Geniet nog van die laatste weken ! Doen wij (maar vooral de kids) ook!

  • De eerste worteltjes smaken naar meer!

    Billies eerste vaste voeding is een feit. Vandaag stonden er worteltjes op het menu.

    Ik had me verwacht aan veel grimassen en gesmos, maar al bij al viel het zeer goed mee. De eerste lepeltjes gingen er zéér vlotjes in. 

    2015-06-27 10.21.19.jpg 

    2015-06-27 10.21.09.jpg

  • Bam!

    Kaboenk. De laatste week van mijn zwangerschapsverlof is ingezet.

    Ik heb nog letterlijk 6 dagen om fulltime te genieten van Billie en daarna zal ik me moeten tevreden stellen met enkele uurtjes per dag en de weekends. Zucht. Ongelofelijk hoe snel die (bijna) vier maanden zijn voorbijgevlogen!

    De eerste maanden eerder onbewust omdat ik wat in zombie-modus zat en die laatste twee maanden omdat ik zo genoten heb van dat kleine spook. 

    Ik hoop echt dat we allebei snel ons ritme vinden: ik op het werk en zij bij de onthaalmoeder. Ik zei het al eerder: je zou denken dat je na twee kinderen al min of meer geroutineerd bent en je er je makkelijker kan overzetten... niet dus ;)  Ook Basje en Fien vinden het spijtig dat ze zus nu wat minder gaan zien: de knuffelmomenten op woensdagmiddag en vlak na school zullen we moeten uitstellen naar de weekends en vakantiedagen...

    Ach, 't zal ook wel wennen zeker? Ik heb het overleefd bij Basje en Fien, dus nu komt het ook wel goed.  Denk ik. 

    2015-05-22 18.40.11.jpg

    2015-05-23 08.19.50.jpg

    2015-05-22 18.40.48.jpg

    2015-05-25 08.42.15.jpg