• Verbannen!

    Mijn nachtrust werd de voorbije dagen serieus op de proef gesteld. Mijn dochters lijken wel onderling afgesproken te hebben welke nachten ze voor hun rekening nemen om mama te pesten. Als Fien niet huilend wakker wordt, dan staat Basje op voor een plasje en sluipt ze (on)opgemerkt onze kamer binnen om uiteindelijk tussen ons te belanden.

    Gisterennacht was het weer van dattem: Basje was naar ’t toilet geweest en besloot daarna maar in ons bed te komen liggen. Protest van mijn zijde mocht niet baten want dan zette ze gewoon haar keel open en dreigde ze kleine zus wakker te maken. Aangezien ik één indringer in de slaapkamer al voldoende vond, heb ik het er maar bij gelaten.

    Tot ik enkele minuten later vakkundig werd weggewerkt uit mijn eigen bed. Madam had meer plaats nodig. Oververmoeid ben ik afgedropen naar Basjes bed. En ze had nog het lef om me achterna te roepen “mama, mijn bed niet vuil maken hé !”

    Ps: papa’s rol in dit verhaal bestond hoofdzakelijk uit verder snurken en het deken naar zich toe trekken. Waarvoor dank. Morgennacht mag hij eens verkassen!

  • Aw!

    Enkele dagen geleden werd Basje plots wakker met oorpijn. Tranen met tuiten... dus ik vreesde voor een oorontsteking. De volgende morgen was ze evenwel "miraculeus" genezen. Vreemd.

    Tot ze de volgende dag opnieuw begon over oorpijn. Voor alle veiligheid dan toch maar even een bezoekje gebracht aan de kinderarts (want als mama de verhalen van Bonneke mag geloven, was ik als kind zelf ook nogal gevoelig voor oorontstekingen...)

    En ja, Basjes linkeroortje zat wat ontstoken. De pijn kwam echter niet van die ontsteking maar wel van haar trommelvlies dat blijkbaar flink onder druk stond. (snotneus blijkbaar de oorzaak, hoewel je niet echt van een snotneus kunt spreken)

    Dus de oordruppels, neusdruppels en siroop worden weer rijkelijk verdeeld. Hopelijk binnen enkele dagen beterschap en geen oorpijn meer, zodat ze ook vollebak kan meegenieten van het verjaardagsfeestje van Fien dat we nu zondag geven ;)

  • Hiep hiep hoera!

    Vandaag is de dag dat kleine meisjes groot worden. De dag dat mama haar jongste meid geen baby meer kan noemen… Fientje wordt vandaag 2 jaar!

    En ze moet het aangevoeld hebben want afgelopen nacht heeft ze de situatie van 2 jaar geleden wat proberen na te spelen. ’t Is te zeggen: mama en papa hebben geen oog toegedaan. Niet zozeer van de zenuwen (zoals 2 jaar geleden) maar eerder van een klaarwakkere Fien die ab-so-luut niet wou slapen en het op een krijsen zette zodra ze alleen in haar kamer werd gelaten. Om te vermijden dat grote zus wakker zou gebruld worden hebben we het feestvarkentje dan maar tussen ons genomen in de hoop dat ze dan wel zou slapen. Mis gedacht dus. We hebben geen oog toegedaan. Zucht.

    Deze morgen mocht Fien haar kaartjes openen en een eerste kadootje uitpakken. De andere kadootjes volgen op haar verjaardagsfeestje op 17 oktober (reden voor de vertraging zijn opa en bonneke die in warmere oorden vertoeven). En ze kreeg natuurlijk ook verschillende serenades gebracht door Basje en mama. “Happy Birthay – in de wei staat een koe” en “Lang zal ze leven – hiep hiep hoera” hebben meermaals door de kamers geschald.

    Vandaag wordt Fientje verder vertroeteld bij onthaalmama Katrien (ik denk dat ze niet veel werk zal hebben omdat miss wellicht als een blok in slaap zal vallen) en vanavond mag ze op logement bij Petje en Oma. Kan ze daar ook de geschiedenis naspelen ;)