• Samen in bed!

    Deze avond kreeg ik het (misschien niet zo) lumineuze idee om de meisjes eens samen te laten slapen. Hadden ze nog nooit gedaan en het leek me toch wel leuk... verkeerd gedacht wellicht!

    Toen Basje en Fien het na een uur en een kwart en ongeveer 20 waarschuwingen nog steeds niet stil hielden, heb ik ze maar weer uit elkaar gehaald. Fien zette het op een huilen, Basje leek eerder tevreden dat ze haar grote bed weer helemaal voor zichzelf had.

    Ik tegen Fien: "Stop maar met huilen, morgen doen we een nieuwe poging"

    Fien: "Ja, morgen ga ik nog eens proberen. (stilte) En dan nog eens..."

    Ik ben alvast gewaarschuwd dat ze nog eens met mijn voeten zal rammelen...

  • Op logement!

    Aangezien we thuis met de grote schilderwerken zijn gestart en ik het ab-so-luut niet zag zitten om dagelijks met kilo's stof en verf geconfronteerd te worden, heb ik mezelf vriendelijk doch kordaat op logement uitgenodigd bij Opa en Bontje. Nog een chance dat ze geen neen durfden zeggen.

    logeren, Basje, Fien, schilderen

     

    Dus sinds afgelopen maandag ben ik weer een mama's en papa's kindje. Met dat verschil dat ik zelf ook kinders heb en dat die ook meekomen op logement. Of op vakantie zoals zij het noemen. Lekker spannend, twee weken met mama op een ander wonen.

    Papa, die blijft lekker tussen het stof en de verfpotten zitten zodat hij 's avonds lekker lang kan doorwerken. En eigenlijk ook omdat we een extra bed mankeren... Maar kom, hij geeft er niet om. En ik ook niet. Want nu kan ik eens lekker twee weken bij mijn dochters slapen zonder excuus. Of ik moet zeggen dochter. Want Fien eist haar bed volledig zelf op! Gelukkig is Basje maar al te bereid om plaats te maken!

    Alhoewel, dat valt ook met een korrel zout te nemen. De eerste nacht besloot ze al om (letterlijk) te gaan dwarsliggen waardoor ik welgeteld nog 30 cm overhad om me erbij te plooien :) En snurken doet ze ook al, dat monster. Als twee druppels water, zij en haar pa.

    Gisterenavond had ik wat meer geluk: madam lag te balanceren op het randje van het bed en ik had alle ruimte. Maar ik trek aan gelijk een magneet, want ik lag er nog maar goed en wel bij of ons madam had zich al tegen me genesteld en een arm in houdgreep genomen. Wreed comfortabel, ik zweer het u!

    logeren, Basje, Fien, schilderen

  • High Five!

    Gisteren was het zover. Basje werd 5 jaar. Een handjevol, zoals ze zelf zegt.

    Zucht, wat gaat het snel! Die kleine pernukkel van amper 48 cm met haar kopvol donkerzwart haar is een madammeke geworden van ruim 110 cm met een kopvol blond haar !

    En een handjevol worden, dat vroeg om een feestje natuurlijk. Slingers, een snel in elkaar geflanste verjaardagskroon voor Basje, een speciale niet-verjaardagskroon voor Fien, een megamindytaart, kadootjes en het gezelschap van grootouders en tante maakten het compleet. Het werd een heerlijke middag.

    Basje, verjaardag, feest

    Basje, verjaardag, feest

    Basje, verjaardag, feest

    Basje, verjaardag, feest

    Vandaag wordt dat feestje nog eens overgedaan op school en ze keek er enorm naar uit. Haar kroon hangt al van in ’t begin van het schooljaar klaar, haar vingers kriebelden al om in de verjaardagskoffer op school te duiken (ze mogen zelf enkele items kiezen om hun feest te ‘pimpen’ zoals bvb ballonnen) en dit weekend hebben we ook samen de uitdeelcadeautjes in elkaar geflanst.

    Jammergenoeg moest Fien weer passen voor die leuke gebeurtenis. Dat klein spook heeft de neiging om ziek te worden als er iets te doen is op school!

    Papa heeft gisterenavond ook nog een inspanning gedaan om een grote berg pannekoeken te bakken, dus de klasgenootjes en juffen zullen ook kunnen smikkelen straks… Ik kijk al uit naar het verslag deze avond en enkele indrukken en foto’s die ongetwijfeld binnenkort op de schoolwebsite zullen gepost worden!

  • Weetje.

    Hoe weet ik dat mijn teerbeminde echtgenoot last begint te krijgen van overgewicht?

    (spannende broeken en hemden niet meegeteld)

    Als ik 's nachts mijn oordopjes mag uithalen in de hoop op een goede nachtrust.

    Snurken man, SNURKEN!

    cartoon.jpg

  • Schr(e)(i)k

    shrek.jpg

    Maaammie... Maammaatje...

    Toen ik Fien dit gisterenavond op poeslieve toon hoorde roepen vanuit haar kamer, wist ik al hoe laat het was. Enigszins op mijn hoede stapte ik dus richting Fiens slaapkamer om te zien wat er aan de hand was.

    Shrek was er blijkbaar langsgeweest.

    Van onder haar pasgewassen (!) dekbedovertrek piepten er twee ondeugende oogjes en 10 knalgroene vingers. Onder (binnensmonds) gevloek bleek even later dat ook de rest van haar handen, onderarmen én gezicht onder de groene smurrie zaten.  Mijn kind veranderde zowaar in de Hulk!

    Zonder de spieren en het boos gezicht weliswaar. Dat laatste daar zorgde ik wel voor.

    Uiteindelijk wist ik uit haar grijpgrage handjes een kleine groene substantie te ontfutselen en toen ze haar breedste verontschuldigende glimlach bovenhaalde, zag ik meteen dat dat spul ook enorm lekker moest zijn geweest... Zo'n likstok vol chemische troep en kleurstof kon er vast geen lap aan leggen...

    Enfin, een (nu geruïneerd) washandje en enkele snoetepoetsers later was madam weer toonbaar. Het dekbed pak ik wel later aan.

    Ondertussen ben ik nog steeds op zoek naar de boosdoener, kwestie dat ik morgen geen smurf in bed aantref!

  • Diepzinnige vragen in 't begin van 't jaar.

    Toen Basje vandaag weer eens de wc eend ging voeren en ik haar zuchtend zei dat dat iets te maken had met al die koekjes die ze al naar binnen had gewerkt, vroeg ze zich onder het knalrood worden (en neen, ze was niet beschaamd) af hoe die kaka toch gemaakt wordt.

    Een hele wetenschappelijke uitleg later over hoe haar buik al het lekkers uit het eten haalt om te groeien en sterk te worden en dat haar poep de overschotjes wegsmijt in de vuilbak/WC was ze weer tevreden gesteld.

    Die vragen worden steeds lastiger, ik zweer het u !

  • Happy 2012!

    Een welgemeend gelukkig nieuwjaar aan iedereen!

    Na enkele dagen van vreten en schransen hebben we vandaag het nieuwe jaar héél rustig ingezet. Kan ook niet anders als je pas om 3u30 's nachts in bed kruipt en er pas rond een uur of 12 weer uit rolt. Zodus correctie: we hebben onze namiddag heel rustig ingezet. Gebadderd met de kindjes, beetje geknutseld, filmpje gekeken, koffie gaan drinken bij de overgrootouders van de meisjes, een héél marginaal avondmaal genuttigd voor de eerste dag van 't jaar (don't ask - en als je 't toch doet, je zal ons uitlachen, believe me), peejays aangetrokken, kindjes zo'n 7 uur na het uit bed rollen weer in bed draaien en ons in 't zeteltje installeren (en ik nu efkes achter de pc).

    't Feit dat we wat rustiger waren dan anders kan ook gewoon liggen aan mijn ietwat dikke linkerknie. Te wijten aan een héél onelegante (hoe kan het ook anders als je loemp bent) kennismaking met enkele gladde tegels iets na middernacht. Dat in combinatie met hoge hakken en nog een héél klein restje alcool dat in mijn lijf was blijven plakken na den aperitief. Velen onder jullie zijn ongetwijfeld niet in het minste verwonderd van mijn loempigheid. 't Zit in de genen, helaas.

    Gisteren trouwens ook tot de constatatie gekomen dat onze kinderen wellicht veel grotere fuifnummers gaan worden dan wij ooit zijn geweest: Fien bleef zonder verpinken tot één uur wakker (om daarna als een blok in slaap te vallen in de zetel) en Basje die leek om drie uur 's nachts op zo'n duracell konijn dat niet van ophouden weet. (neen! Ik wil niet naar huis. Ik wil nog feesten!) Dat belooft dus voor later...