• Iedereen naait!

    Haken werd een flop. De scheve misbaksels die ik een tijdje geleden met jullie deelde, zijn er écht niet beter op geworden.Ze bleven scheef, wat ik ook probeerde. De sjaal waar ik met goede moed aan begon, is geëindigd als gedegradeerde pannelap voor mijn schoonmoeder (!)

    Compleet gefrustreerd vlogen de haaknaalden in een duister hoekje en heb ik zitten mokken. Tot... ik het reclamegazetje van de Lidl in mijn handen kreeg. Met zowaar een supersonische naaimachine in.

    , dacht ik, als ‘t geautomatiseerd is, kan het toch zo moeilijk niet zijn?

    Bon, ik dus richting winkel en in een vlaag van hernieuwde hoop werd meteen een hele voorraad aangelegd: niet enkel de naaimachine, maar ook garen, elastieken, stofjes, kortom: de hele santeboetiek.

    Wegens een ambetante bacterie die de voorbije dagen besloot om mijn darmen te teisteren, heb ik het échte werk nog even moeten uitstellen. Maar gisterenavond kon ik me niet meer bedwingen en ging ik verwoed op zoek naar patroontjes voor wat mijn eerste (mis?)maaksel zou worden. Patronen vinden bleek trouwens geen enkel probleem. Het hele WWW staat er tsjokvol van. Eentje selecteren bleek echter een stuk moeilijker. Alles wat aan één van volgende criteria bleek te voldoen, werd vakkundig aan de kant gezwierd:

    • gewoonweg véél te moeilijk waardoor mijn hersenpan begon te oververhitten
    • oubollig: als ik dan iets maak, wil ik het ook wel kunnen gebruiken!
    • onduidelijk: geen stap voor stap beschrijving? Aan de kant ermee! Ik ben een beginner hé!
    • de benodigde materialen niet in huis (‘t is niet te geloven maar blijkbaar ontbreekt er nog heel wat in mijn collectie zoals: biaise, vliesline, tailleband,...)
    • Engelse maten: geen zin om alles te gaan omrekenen...

    Tot ik een dame om raad vroeg die kan naaien met haar ogen dicht. (sorry Liesje voor die kinky ondertoon...) Ik kreeg meteen twee handige tips: ik werd richting boekenwinkel gestuurd om Mme Zsazsa’s ‘Allemaal Rokjes’ en doorverwezen naar de site van danamadeit.com. Het werd dus dit laatste aangezien ik 's avonds om 20u00 geen boekenwinkel meer kon overvallen...

    Man, man! Revelatie! Binnen de 10 minuten had ik iets gevonden dat me écht haalbaar leek en waarvoor ik bovendien ook alle spullen in huis had.

    Na zowat een half uur worstelen met de machine om de garen erop te krijgen (godgeprezen is mijn inhouse ingenieur, die veel handiger blijkt met dat ding als ikzelf), kon ik eindelijk aan de slag.

    Twee uur later (en dat voor een rokje dat een ervaren naaister op 20 minuutjes af heeft...) had ik iets in mijn handen dat zowaar op een rokje geleek. De naden, zigzagsteken en afwerking zijn verre van professioneel, maar ‘t idee dat ik dat ZELF gemaakt heb zonder ooit eerder aan een naaimachine te hebben gezeten, vond ik eigenlijk wel fijn.

    Deze middag meteen ook begonnen aan exemplaar nummer 2 want 2 dochters vragen 2 rokjes. En 't feit dat er eentje een uur (jawel, ik heb mijn tijd meteen gehalveerd!) moest wachten op haar exemplaar doet vermoeden dat zij hun rokjes best ok vinden. Oef. Was anders wel een probleem geweest als mijn doelgroep de MBA's (made by An 's) niet wou dragen ;)

    En omdat ik jullie uiteraard mijn eerste proefseltjes niet wens te onthouden: hierbij mijn rokskes. Mijn model moet ik nog trainen. Ze wou niet met haar hoofd noch haar voeten op de foto. (maar ze heeft de rok toch lekker de ganse dag aangehouden!)

    foto.JPG

    foto2.JPG

    foto3.JPG