• Nog een medaille iemand?

    Ik had het al aangekondigd, maar nu is 't officieel.

    Basje is goed op weg om zwemkampioen te worden want ze haalde vorige week haar 25 meter zwembrevet. En ze is goed, gedomme. Ze steekt me zonder enige moeite voorbij en blijft gewoon doorgaan. Beetje een Duracell konijn, maar dan in 't water. Een waterkonijn als 't ware.
    Nu ja, mijn totale gebrek aan conditie kan er ook wel voor iets tussen zitten. Terwijl ik naar adem snakkend amper de overkant van het zwembad bereik, zit ze me vierkant uit te lachen. 't Ettertje ;)

    IMG_1449.JPG

    Maar ik heb niet alleen een zwemkapioen in huis, blijkbaar ook nog eens twee turntalenten! Basje mag sinds zaterdag pronken met haar gouden medaille en Fien is apetrots op haar zilveren exemplaar. (waarvan ze trouwens bij hoog en laag volhoudt dat het dat kleur was dat ze wou, ha ja, want zilver is beter... njah.)

    IMG_1468.JPG

    Dus ja, vorige week liep ik redelijk trots rond. Nog altijd een beetje last van trouwens. Excuus aan iedereen die vindt dat ik mijn dames teveel heb opgehemeld de voorbije week. Troost je, binnenkort doen ze weer iets wat niet door de beugel kan en wil ik ze achter het behang plakken...

  • Eerstes !

    ’t Is me het weekje wel. En dan heb ik het eens niet over dat vreselijke winterweer dat ons parten blijft spelen. Hoewel je dat ook min of meer onder een ‘eerste keer’ kunt catalogeren. Nog nooit eerder meegemaakt dat het midden maart nog zo koud is en sneeuwt. 7 jaar geleden zaten er drie mannen in ontbloot bovenlijf aan mijn huis te metsen. Komt dat tegen. 

    ’t Is eigenlijk een weekje van ‘eerstes’.  Zeker wat Basje betreft.

    Om te beginnen heeft ze sinds gisterenavond officieel haar eerste wiebeltand. Jawel, ik mag me binnen hier en een paar maanden verwachten aan zo’n mond-vol-gaten-glimlach. Hoewel er nu nog niet veel beweging inzit, heb ik de indruk dat ons madam al het mogelijke zal doen om dat te bespoedigen. Ze kan er maar niet afblijven. Mijn smeekbedes om het gerust te laten, worden vakkundig genegeerd. Dat worden leuke zomerfoto’s… (of hoe lang zit er precies tussen de eerste wiebelingen en het effectieve uitvallen van zo’n melktandje?)

    En vanavond –als alles goed gaat tenminste- mag Basje haar eerste zwembrevet mee naar huis nemen. Jup, vanavond is het zover en legt ze haar 25 meter af (mét wiebeltand.) Trotse moeder zal aan de zijlijn mee supporteren en haar adem gedurende die volle 25 meter ophouden. Hopelijk ga ik niet te vroeg van mijn stokje zodat ik de finish nog kan zien…

    Bovendien is het dit weekend ook brevettendag bij de Turnclub De Zeestern. Beide dames mogen er hun brevetje afleggen. Basje al bij de Pluisjes 2 en Fien bij Pluisjes 1. Dus nog twee brevetten en medailles om uit te stallen.

    Fiere mama modus is al in aanslag.

  • Getest: Le Petit Marseillais body lotions

    Deze test van The Insiders kon op geen beter moment komen!

    De koude winterdagen hebben hun sporen nagelaten op mijn teer velleke. Ik snak naar de zon.

    En laat ik met die drie flessen van Le Petit marseillais nu toch net enkele flesjes zon in huis hebben, zie!

    IMG_1397.JPG

    Jawel. Zon. Althans, zo ruiken ze toch. Je waant je meteen in het warme zuiden dankzij deze drie geurtjes. Er is voor elk wat wils. Ikzelf ben fan van de LPM Aloë en Bijenwas. Mijn dochters grijpen naar de roze fles met vijgenmelk en kamille. Gezien hun leeftijd (4 en 6) vermoed ik dat niet zozeer de geur, maar vooral de kleur van de fles doorslaggevend is geweest.

    Maar uiteraard heb ik ze zelf ook allemaal aan een testje onderworpen. Ik heb vooral gesmeerd op mijn benen omdat dat de beste plaats was om te testen op een droge huid (in mijn geval dan toch).

    Dé eerste grote vraag was natuurlijk met welke flacon ik moest beginnen. Eén blik op mijn verdroogde benen en ik wist genoeg: de herstellende lotion mocht als eerste de revue passeren. 

    LPM Aloë en Bijenwas (herstellende lotion)

    Geur: mijn favorietje van de drie.

    Smeerbaarheid: prima. Geen dikke lotion waar je uren moet wrijven om de witte laag van je benen te krijgen. Een paar keer wrijven en de lotion trekt meteen je benen in. Je hebt bovendien ook niet zo héél erg veel lotion nodig. Less is more!

    Vettigheid: absoluut niet vettig. Eens je de lotion goed hebt ingesmeerd, trekt die ook meteen in je benen. Meteen kleren aandoen is geen probleem. Je voelt het ook aan je handen: bij de meeste lotions heb ik de neiging om de vettigheid nog eens van mijn handen te wassen, hier is dat niet echt nodig.

    Hydratatie: na 4 dagen smeren is mijn huid goed gehydrateerd. Zelfs na meer dan 12u merk je nog steeds dat de huid goed gevoed is. 

     

    LPM Vijgenmelk (hydraterende lotion - ontspannend)

    Geur: De geur doet me op één of andere manier een beetje aan 'oude memeetjes' denken. Zo potpouri-achtig. Voor mij geen echte favoriet. Maar hé, des goûts et des couleurs -enbij uitbreiding des odeurs- on ne discute pas. 

    Smeerbaarheid: prima. Net zoals de vorige lotion geen last van witte lagen die niet in je huid dringen. 

    Vettigheid: dito, niet vettig.

    Hydratatie: dankzij de herstellende lotion was dit reeds ok, maar deze lotion heeft het alleszins niet teniet gedaan. Blijft hydrateren.

     

    LPM Amandelolie (hydraterende lotion)

    Geur: erg amandel/vanille-achtig. Heel zoete geur. Vanille-lovers zullen er weg van zijn.

    Smeerbaarheid: de meest waterachtige van de drie en daarom ook super smeerbaar. Deze lotion is echt in 1-2-3 ingetrokken in je huid. Wellicht ook daarom dat deze variant als meer 'dagdagelijks' te gebruiken wordt aangeprezen.

    Vettigheid: niets vettigs aan! Nog minder dan de twee andere, en die waren eigenlijk al prima. 

    Hydratatie: prima. Door het feit dat deze lotion iets meer 'waterachtig' is, zou het natuurlijk wel kunnen zijn dat je hydratatie minder lang aanhoudt en dat je sneller moet 'hersmeren'. Ik kan dat nu moeilijk beoordelen omdat mijn benen dankzij beide andere lotions goed doorvoed werden.

     

    En toch ook nog even een woordje over de vormgeving: leuke flesjes met leuke kleuren. Het pompje laat het soms even afweten en da's wel frustrerend, maar is al bij al handig om te bedienen. Zo'n pompje heeft absoluut mijn voorkeur in vergelijking met lotions die je zelf uit de fles moet knijpen. 

     

    Meer weten of ook zin om te testen? http://www.theinsiders.eu 

     

    Oh, en ik heb nog enkel staaltjes van de amandelolie-variant liggen. Wie er enkele wil, mag altijd even aan mijn mouw trekken! Maar dan moet je hier wel nog even komen reageren om ook kort je beoordeling te geven ;)

    le petit marseillais,the insiders,testen