• 't Had nog langer mogen duren!

    12 dagen hadden we het reuze naar onze zin, ginder in het verre Turkije.  We aten, dronken, speelden, sliepen, zwommen en zonnebakten naar hartenlust.

    Na enkele dagen wasmachines draaien en drogen en (met enige hulp van mamalief) strijken, zitten we alweer in onze dagelijkse routine.

    Maar om de goede herinneringen levendig te houden, toch even een kort reisverslagje. Want  -geloof het of niet- we hebben weer héél wat beleefd dat de moeite waard is om te delen met de buitenwereld.

    Dat we veel gegeten en gedronken hebben, daar hoef ik jullie vast niet van te overtuigen. Dat doen de onderstaande foto’s wel.

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand 

    Dat we lekker geslapen en relaxed hebben, daar twijfelt ook geen kat aan.

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand

     

    Dat we volop speelden in water en zand, da's ook evident.

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand

    Dat Fien alle aandacht naar zich toe trok, dat vonden we ook normaal. De manier waarop, daarvan ging onze mond dan weer openvallen.

    We gingen namelijk van dit:

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand

    Naar dit:

    reizen,vakantie,turkije,zwemmen,chloor,verbrand

     

    Op slechts enkele dagen tijd kon ons kleinste visje zwemmen. In ’t begin had ze veel weg van een verdrinkende puppy, maar naarmate de dagen verstreken volgde er zowaar een quasi correcte schoolslag.  Toen ik enkele weken geleden schertsend zei dat ze na het fietsen ook wel zelf zou leren zwemmen, had ik nooit gedacht dat ze het ook zelf zou doen. Wel handig, zo’n autodidactje in huis. 

    Maar bon, ’t was ook niet al rozengeur en maneschijn. Halverwege onze reis kregen we het ook bijna aan onze tikker. Fien is namelijk in een plas bijtend chloor gestapt en heeft haar voetjes serieus verbrand. Superheld papa is gelukkig snel met Fien naar de dichtstbijzijnde douche gerend (“eerst water, de rest komt later” : lijfspreuk die er dankzij opa goed in zat) en na 10 minuutjes spoelen was het ergste leed geleden. Na nog een dikke laag zalf van mijnheer doktoor kon ze al weer lachen en de volgende dag zwom ze alweer in ’t zwembad.
    Pas achteraf hebben we beseft dat we wel erg veel geluk hebben gehad. Ze kon er evengoed met haar gezicht in  gevallen zijn…  

    Nadien wou het hotel ons vanzeneigens happy maken en dat konden we natuurlijk niet weigeren: dagelijks een mooie gedecoreerde kamer, een massage voor de mama en ze boden zelfs een dagje aan op het strand met privébutler. Voor dat laatste hebben we toch maar bedankt ;)

    De 12 dagen zijn voorbij gevlogen en de enige herinneringen die we nu nog hebben, zijn de foto's en ons bruin vel (of toch nog enkele dagen want het vervellen is in aantocht!)

    Nu maar hopen dat de zon ook hier snel tevoorschijn komt zodat we weer in vakantiestemming raken!!