• Afscheid van pepe.

    DSC_1219.JPG

    Vandaag neem ik afscheid van mijn pepe, de papa van mijn papa, de overgrootvader van de meisjes.

    Gemengde gevoelens. Pepe werd op 6 januari net 95 jaar, dus we wisten best wel dat het ooit zou gaan komen. Maar toch, als het dan zover is, doet het altijd pijn.

    Ik troost me met de gedachte dat hij nu terug herenigd is met meme, die ons zo'n 6 jaar geleden moest verlaten.

    Pepe, het was een voorrecht jou gekend te hebben. Ik denk met warme gevoelens terug aan je grapjes en grollen, aan de heerlijke momenten met Pasen (het was altijd een avontuur om die paaseieren te zoeken in je tuin) en de kerstdagen waarbij ik -midden in de bende- op de grote stoel moest staan om mijn nieuwjaarsbrief voor te lezen. (ok, toegegeven, dat vond ik toen niet altijd even leuk ;) )

    Maar mijn mooiste herinneringen zijn ongetwijfeld de momenten waarbij je Basje en Fien op bezoek kreeg: de twinkeling in jouw ogen telkens als zij de ruimte binnenvielen, sprak boekdelen. Ik vind het dan ook erg spijtig dat je onze derde meid niet zal leren kennen. Maar ik ben er zeker van, ook over haar zul je waken van daarboven!

    Vaarwel Pepe.

    Dikke knuffel van je Neutebuksje (aka Basje) en Pietje Pek (aka Fien)

  • Hatsjoe!

    Ik mag de hemel op mijn blote knietjes danken want ik denk (en ik hoop het) dat het griepvirus mij heeft overgeslagen. Manlief en kinderen hebben er allemaal ferm van geweten, maar er is beterschap in zicht.

    Fien is sinds maandag terug naar school (na een hele week afwezig te zijn) en ook Stijn heeft weer plaatsgenomen achter zijn bureau. Basje is aan de beterende hand (geen koorts meer, oef!), maar blijft ook nog enkele dagen thuis om weer aan te sterken.

    Dus wat gebeurt er ? Moeder wordt een beetje ziek. Geen griep, maar een ferme snotvalling. Als 't maar daarbij blijft.

    Ondertussen komt het moment suprême ook steeds dichterbij. Ik heb nog twee weken voor de boeg en ben eens benieuwd of ik die werkelijk ga uitdoen. Of er misschien nog eens twee zal bijlappen. Al pas ik liever voor dat laatste...

    En toch, hoe gek het ook mag klinken en hoe blij ik zal zijn dat mijn buik weer normale proporties zal aannemen: ik zal het missen. 

    Ik heb er al bij al een heerlijke zwangerschap opzitten (die eerste drie maanden misselijkheid en vermoeidheid buiten beschouwing gelaten...). Hoe hard ik nu ook uitkijk naar de komst van ons "Flavie" (jaja, nog een beetje geduld en je weet wat het écht is geworden), ik weet nu al zeker dat er een tijd komt dat ik die acrobatentoeren zal missen ;)

    Dus, hoewel ik nu soms zucht en steun dat ze mag gaan komen, mag ze ook nog gerust eventjes blijven zitten. Begrijpe wie begrijpen kan...

  • Zwangerschapsverlof van start!

    En geen seconde te vroeg zo blijkt.

    Niet dat het ernaar uit ziet dat ik nu weldra zal moeten bevallen evenwel. Het verlof waar ik zo naar heb uitgekeken, zal ik nog even moeten uitstellen. Die "much needed" vitamientjes en rust zal ik hopelijk binnen een weekje kunnen krijgen.

    Nu moet ik me eerst concentreren op mijn taak van verpleegster. Ha ja. Fien heeft de griep en manlief besloot om haar te imiteren! En echt, een zieke vent is in momenten (lees: bijna altijd) erger dan een ziek kind. Echt!

    Het ziet er naar uit dat ik nog niet direct languit van mijn zeteltje zal kunnen genieten. Nu loop ik vooral héén en weer tussen de twee zieken, voer ik Basje naar haar turnlessen, zorg ik dat er boodschappen in huis zijn en dat er eten op tafel komt. Tegen dat ik 's avonds tijd heb om me in de zetel te ploffen, mag ik me gaan ontfermen over Fien die een hoestaanval heeft of een braakske doet om vervolgens één van de vele wasjes te laten draaien.

    Heerlijk dat moederschap. (neen neen, ik ben niet ironisch) 't is écht heerlijk, maar vooral dan als ze gezond rondlopen en je wat steun van de wederhelft hebt om de taken wat te verdelen...

    Dus, niet enkel het verlof van de gynaecoloog houdt me tegen om nu meteen mijn derde jong te werpen, ik wacht ook nog even tot de rest van het gezin genezen is, als 't niet geeft. En als het enigszins mogelijk is, zou ik het appreciëren dat ik zelf ook niet ziek word. (maar de ervaring leert me dat ik telkens in duigen val als de rest genezen is - ow boy)

    Iedereen met gezonde vibes op overschot: voel u vrij om ze mijn richting uit te sturen!

     

  • Stavaza 4 Flavie

    De controles bij de gynaecoloog volgen elkaar van nu af sneller op, dus kan ik jullie ook sneller een update geven.

    Niet dat er veel te vertellen valt, eigenlijk. We zijn er amper 10 minuutjes binnen geweest want de gyn had in sneltempo een reeks patiënten af te werken omwille van een spoedoperatie die ertussen gekomen was. 't Jah, 't zijn dingen die gebeuren en ik zou persoonlijk ook liever hebben dat ze me eerst opereren en zich dan pas om de wachtenden in de spreekkamer bekommeren.

    Maar goed, ik dwaal af.

    Mejuffrouw (en dat liet ze deze keer écht goed zien op de echo, geen twijfel over mogelijk dat we opnieuw een dochter krijgen) volgt mooi alle curves en heeft een geschat gewicht van 2kg900. Perfect gemiddeld. Dat betekent meteen dat haar geboortegewicht nu ook wat lager geschat wordt (oefkes - slechts 3kg500 er zien uit te krijgen) 

    Verdere afmetingen, daar heb ik het raden naar, die krijg ik al een tijdje niet meer mee van meneer doktoor. Zal ook wel allicht tegen de 50cm aanleunen als ik de boekjes mag geloven.

    Voor de rest geen veranderingen. Geen ontsluiting, geen indaling. 

    Pas op 5 februari kan ik opnieuw langsgaan. Twee scenario's zijn dan mogelijk: ofwel ben ik tegen dan toch al bevallen ofwel loop ik nog steeds hoogzwanger te sakkeren dat ze er mag uitkomen.

    In elk geval heb ik me voorgenomen om de komende week de benen stijf tegen elkaar te houden, want de gyn gaat er zelf een weekje tussenuit. Die mens heeft dat verdiend. Maar aangezien ik toch écht wel bij die dokter wil bevallen, zal ik een efforke doen. Moet lukken, want deze week is officieel de laatste werkweek en dan installeer ik me lekker in de zetel in afwachting van de jongedame. Kwestie dat ik nog wat vitamientjes en extra kracht kan opdoen ;)

  • O ooow....

    Ik kreeg net een telefoontje van school. Fien voelt zich niet lekker: hoofdpijn en buikpijn.

    Geen idee of jullie daardoor gealarmeerd zijn, maar ik wel. Niet zozeer omdat ze ziek is, hoor. Gewoon omdat onze (voorlopig) jongste spruit er telkens in slaagt om ziek te worden op "speciale momenten". Voor wie het vergeten is, kan dat hier of hier of hier nog eens nalezen.

    Geen wonder dat ik me begin afvragen of ik dus allicht zou moeten bevallen. Met Fien haar bijzondere voorspellende gave weet je maar nooit ;)

  • Basje 8 jaar!

    Mijn allergrootste meid werd gisteren 8 jaar. Ongelofelijk hoe snel die tijd voorbij gevlogen is...

    Al 8 jaar lang tovert deze prachtmeid elke dag opnieuw een glimlach op ons gezicht (en vaak ook eens een frons of een boze blik, maar dat laten we even terzijde ;) )

    Woensdag had ze al een pré-verjaardagsfeestje met de meiden van de klas (cinema-uitje, kwestie dat mama met de dikke buik niet teveel zou afzien ;) ) en donderdag werd ze op school gevierd. Dit weekend nog een stuk taart met de grootouders en de festiviteiten worden afgesloten...

    Gelukkige verjaardag mijn lieverd!

    basje8.jpg

  • Stavaza 3 Flavie

    Hiep hoi, vandaag mochten we opnieuw voor controle langs bij de dokter!

    Op 35 weken doet onze jongedame het nog steeds keurig:

    - geschat op 2kg855, dus goed verdikt ;)

    - niet onbelangrijk voor mijn mentale gemoedsrust: mijn gewicht is krak hetzelfde gebleven! (en dat na de feesten hé)

    - haar hoofdje zit mooi naar beneden, ondanks het constante gefriemel en geschop. (die extra beweeglijkheid zou trouwens te maken hebben met het feit dat dit mijn derde zwangerschap is en dat de spieren in de baarmoeder veel slapper zijn geworden - ik moet dus nog niet meteen schrik hebben dat ze al te veel op haar vader zal lijken)

    - voor het eerst is de dokter er in geslaagd een kleine 3D echografie te doen. Bij Basje en Fien was dit nooit gelukt, dus wij waren dolgelukkig met dit wazige resultaat :

    2015-01-08 14.00.15.jpg

    - geschat geboortegewicht: 3kg700. Oempf.

     

    Wegens enkele daagjes verlof van de dokter kunnen we bovendien sneller dan verwacht terug op controle. 19 januari volgt dus een nieuwe update!