• Time flies...

    Zo nu en dan word ik een beetje ambetant vanbinnen. Billie is alweer 12 weken en het gaat me allemaal véél te snel. Het lijkt wel gisteren of ik liep nog rond met een dikke buik! (allez, ik loop nog rond met een dikke buik, maar er zit geen Billie meer in)

    Binnen een maandje ga ik terug aan de slag en zal het allemaal nog een versnelling hoger gaan.
    Eerlijk: ik zie er tegenop.
    Niet tegen het uit werken gaan op zich, ik verlang zelfs weer om mijn hersens wat meer aan het werk te zetten, maar het idee dat ik Billie moet "achterlaten" in de handen van een (ongetwijfeld zeer bekwame) onthaalmoeder...  Mijn hart krimpt nu al samen.

    Elke mama weet perfect over wat ik spreek. Ik heb het begot al twee keer gedaan, dus je zou denken dat de derde keer easy peasy zou zijn.
    Niets is minder waar.
    Ik heb nog een maandje om 24/24 te genieten en mijn hart doet nu al zeer. Zucht.
    Kinderen maken je week. Na drie exemplaren ben je zo soft als wat.

    Dus ik laat de computer, maar even voor wat het is en ik ga nog wat verzuchtend naar mijn schattige dochter zitten staren. Jullie mogen het doen met onderstaande kiekjes. 

    billie, onthaalmoeder, zwangerschapsverlof, einde, foto

    billie, onthaalmoeder, zwangerschapsverlof, einde, foto

    billie, onthaalmoeder, zwangerschapsverlof, einde, foto

    billie, onthaalmoeder, zwangerschapsverlof, einde, foto