• Grrrrr.... griep!

    De krokusvakantie leek me ideaal om er een midweekje tussenuit te gaan met de meiden. Zonder papa, want die verzoop in het werk. Bontje en Opa gingen met plezier mee als back-up.

    Ze zullen het zich wellicht beklagen!

    Ons midweekje weg werd er eentje uit de hel. Een week vol storm en regen, maar bovenal vol zieken. Fien sneuvelde het weekend voor ons uitje al. De dokter dacht aan een luchtweginfectie, maar enkele dagen later bleek het toch duidelijk om de griep te gaan... Een week lang was Fien ons kacheltje met meer dan 39 graden koorts.

    Basje besloot solidair te zijn en sneuvelde halverwege ons midweekje. Het zwembad- en indoorspeelplezier konden we op onze buik schrijven. Een 'gezonde' wandeling was ook geen optie want alle wegjes en paadjes in het vakantiepark waren stromende modderpoelen geworden. Geestig.

    En ja hoor, donderdagnacht besloot Billie het rijtje te vervoegen. Geen twee zonder drie!

    Hét signaal om huiswaarts te keren want een 7 en 9 jarige zieke konden we nog aan, maar met dat klein monster erbij was ons vakantiehuisje niet comfortabel genoeg meer.

    Bontje besloot er vandaag vier op een rij van te maken en ligt nu ook uit te zweten in bed. Enkel vader en dochter (het sterke geslacht ja!) blijven overeind (voorlopig dan toch... hout vasthouden)

    En zo komt het dat een mens zijn 35ste verjaardag viert tussen hoestende, snotterende en huilende kinderen. Dat kan tellen. Nog een paar slapeloze nachten en ik voel me wellicht 70 ipv 35 !

  • Even samenvatten! #Billie #1jaar

    1 jaar geleden om 7u47 werd dat klein patatje op mijn borst gelegd.

    Dat jaar is werkelijk voorbijgevlogen. Hoe vaak heb ik niet bij mezelf gedacht “genieten moet je! Die tijd komt nooit meer terug!”

    Met pijn in het hart moet ik toegeven dat ik soms vergat te genieten: het leven vliegt voorbij en met drie kids in huis lijkt het af en toe (lees: vaak) alsof je op een sneltrein zit.

    Mijn kleine pruts blijft niet klein… ze is officieel baby af en een peutertje geworden. Ik knijp er nog even mijn ogen voor dicht. In mijn hoofd blijft ze gewoon mijn baby.

    Maar ik kan er niet om heen dat Bills / Biebie / Billie the kid / Billie Bob (we hebben hier allemaal onze favoriete koosnaampjes) op dat jaar tijd toch ferm veranderd is:

    Ze meet ondertussen 75,5 cm. Da’s zo’n 27,5 cm erbij op een jaar tijd. Knap gegroeid ;)

    Ook haar gewicht schoot de hoogte in van een ruime drie kilo naar 10kg!

    Ze is gezegend met dezelfde weelderige haardos als mama (oef, die van papa lijkt nergens naar) en lijkt ook de springerige krullen van Fien geërfd te hebben.

    Ze kruipt lustig in het rond (onze beste kruiper trouwens van de hoop!), maar stappen interesseert haar voor geen meter. Wat zou het ook als je grote zussen je op je wenken bedienen!

    Tata doen, goddelijk lachen, zich rechttrekken aan vanalles en nog wat, zo groot met de handen in de lucht (op de vraag hoe groot gaat Billie worden), “dansen” als ze muziek hoort en vol overtuigen hihihi hahaha zeggen als wij het liedje zingen van ‘k zag twee beren, … ze heeft het perfect onder de knie!

    Ze is verzot op haar zussen en de huisdieren. Tompoes en Luna durven al eens vluchten als Billie gezwind en enthousiast hun richting uitkruipt.

    Er staan na een jaar ook al 6 tanden te blinken (twee ervan kwamen net op tijd door voor haar eerste verjaardag) en daarmee is ze recordhoudster aangezien Basje en Fien allebei tandloos waren op diezelfde leeftijd.

    Zucht. Mijn baby…

    Billie, feest, jarig, 1 jaar, verjaardag, tanden, lengte, gewicht

    ps: met dank aan een lieve vriendin die dit prachtig krijtbord in elkaar stak!