Lijstjes

  • Over ziek zijn...

    Als je meer dan een week uitgeteld en gedwongen in bed moet blijven liggen, heeft een mens -naast al dat slapen- ook wel eens tijd om enkele mogelijke thema's van toekomstige blogposts uit te werken.

    De merkwaardige stilte en non-activiteit op Facebook en co was sommigen ongetwijfeld niet ontgaan. Ik was ziek. Doodziek.

    De voorbije twee weken waren een mini-hel: na een eerste diagnose van longontsteking én longvliesontsteking kreeg ik op de koop toe nog eens vreselijk veel last van de antibiotica-combinatie die ik dagelijks meermaals moest innemen. Ik ging van zieke naar levende dode als ik mijn vent mag geloven. En ja, ik heb een lage pijngrens, maar écht, die pillen waren puur vergif! In plaats van me beter te maken, werd ik er enkel zieker van.

    Bon, als ik tussen slapen, kotsen, tuut en ijlen door even een helder moment had, spookten er wel een aantal mogelijke blogonderwerpen door mijn hoofd. Het zal je niet verwonderen dat er een paar extreme gevallen bij staan...

    Nu mijn hersenen niet langer tot moes worden gekookt en ik weer helder kan denken, heb ik dan ook wijselijk besloten om er verder niet veel meer mee aan te vangen en ze hier louter pro memorie even te vermelden. Bij wijze van herinnering aan die minder geestige periode, zeg maar. Als je er toch eentje leest die het uitdiepen verder waard is, mag je het me altijd melden. Dan maak ik er wat extra werk van ;)

    - de helse pijnen die gepaard gaan met een longvliesontsteking

    - waarom geven ze je op spoed niet meteen pijnstillers als ze zien dat je ligt te vergaan van 't zeer? Waarom wachten ze liever 6 uur voor ze je iets geven waardoor je weer deftig kunt ademhalen?

    - het nut van Franstalige verpleegsters op spoed die geen woord Nederlands spreken.

    - zouden al die (denk een stuk of 6) artsen die mij kwamen bekijken ook ereloon aanrekenen? In dat geval: best dat ik zeven dagen geen hap binnenkreeg: 't zijn besparingen!

    - hoe krijg je gigantische pillen doorgeslikt én hoe hou je ze nadien binnen

    - het nut van pillen innemen die ervoor moeten zorgen dat de andere pillen die je inneemt je niet nog zieker maken (doordenkertje) Maagsapresistente pillen en consoorten hebben geen geheimen meer voor me.

    - het verwelken van de darmflora ofte hoe de mix van twee gigantisch smerige antibiotica (die ervoor moeten zorgen dat de atypische longontsteking niet evolueert naar een typische) ervoor kan zorgen dat je aan de pot gekluisterd zit.

    - hoe slik ik 4 pillen met elk een gemiddelde diameter van 2,5 cm in.

    - de mottige chemische smaak van pillen en hoe te vermijden dat je die héél de dag proeft.

    - aan wat dank ik twee zo'n fantastische setjes ouders die zonder verpinken de was en plas overnemen en binst nog eens instaan voor mijn eigen (zieke!) kroost.

    - aan wat dank ik een echtgenoot die zo goed voor me wil zorgen dat hij om het uur even komt checken of ik wel nog adem :)

    - ben ik écht zo kleinzerig?

    - geef me aub een klop van de voorhamer.

    Intermezzo: vorige gedachten schoten thuis, in bed, op de pot of in de zetel, door mijn hoofd. Hierna werd ik echt een zombie en ging ik terug richting dokter. Waarop ik de volgende vier dagen in het ziekenhuis doorbracht. De vragen en titels bleven echter door mijn hoofd spoken:

    - hadden ze me potverdju niet van de eerste keer kunnen opnemen en alle medicatie in een baxter kunnen proppen?

    - ben ik nu radioactief na die CT scan, thoraxfoto's en echo's?

    - baxters, bloedafnames en slechte aders.

    - de samenstelling van ziekenhuiskost.

    - de verwonderde blik van verpleegsters die de kamer voor het eerst binnenkomen en vaststellen dat de patiënt geen gemiddelde leeftijd heeft van 70 jaar of ouder.

    - de handleiding van een supersonisch bed dat (echt!!!!) The Enterprise heet. (zouden ze geweten hebben dat ik een Trekkie was?)

    - waarom we de wifi codes van het ziekenhuis om 't half uur opnieuw moesten ingeven en ik nu een zestiendelige cijfercombinatie uit mijn hoofd kan. (hier was ik duidelijk al aan 't genezen!)

    - hoe kun je héél de dag slapen en toch nog steeds oververmoeid zijn.

    - godzijdank voor goede collega's die de boel perfect draaiende kunnen houden

    - waarom krijgt Jezus elektriek? (da's eentje voor mijn wederhelft, gewoon negeren)

    - hoeveel calorieën zitten er in een baxter?

    - wanneer mag ik naar huis?

     

    En toen mocht ik naar huis en kreeg ik nog eens twee weken verplichte rust voorgeschreven. Ik lachte er wat mee, maar ondertussen zit ik wel bijna al elke avond samen met mijn dochters onder de wol. Ik ben een mietje, nu is 't zeker.

  • Mijn no-no's...

    In navolging van lilith mijn lijstje met zaken waar ik liever voor pas, terwijl een ander er meestal zot van is...

    - make-up: zal wellicht iets te maken hebben met het feit dat ik er niet mee overweg kan. Hoe dan ook, ik heb er heel zelden op...

    - dessert: ik ben geen zoetebek: ik ga liever twee keer om soep!

    - voetbal en wielrennen: gruwel!

    - hoge hakken: zal wel iets te maken hebben met mijn lomperik-gehalte

    - koken met de kinderen: ik hou zielsveel van mijn dochters maar ik kan de stress zelden de baas als zij met bloem, suiker en eieren aan de slag gaan...

    - in bad gaan: ik was me wel degelijk, maar dan onder de douche! 

    - potpourri, geurkaarsen en allerhande verstuivers: bweurk!

    - wandelen: als kind moesten mijn ouders me al meesleuren en nu doet mijn vent dat.

    - zand: best wel gek voor iemand die 'leeft' van 't strand. Nog een geluk dat er ook altijd water in de buurt is om 't af te spoelen!

    - bier en wijn: 'je moet dat leren drinken' zeggen ze dan. Geef mij maar mijn dagelijkse dosis frisdrank, minstens even ongezond!

    Bedenkingen of ook een lijstje? Knock yourself out!