gevallen

  • Come back!

    Ik had als come-back postje een leuk verslagje van onze reis naar Gran Canaria willen schrijven of gewoon een kleurrijk fotoverslag willen geven van het verjaardagsfeestje die de meisjes vorige week allemaal samen hadden.

    Billie besloot om daar vandaag een stokje voor te steken en alle aandacht voor zichzelf op te eisen.

    Ons kleinste spook miste deze morgen een opstapje en knalde met haar voorhoofd pal tegen een muur op. Een dik uur en wat (veel) gekrijs en bloedvergieten later, zaten er 5 hechtingen in en was ze een bellenblaas rijker.

    Als ze dat nu gewoon had gevraagd, had ik haar wel een bellenblaas cadeau gedaan… daar hoefde ze nu toch echt geen uitstapje voor naar de spoeddienst te maken!

    IMG_0677.JPG

  • Boem Patat!

    't Was weer eens zover: onze wilde peuter wou weer op bezoek in het ziekenhuis. Dit keer niet omdat ze RSV of bronchite had, maar omdat ze lelijk ten val was gekomen!

    Zondagavond wou ze voor ze naar haar bed ging nog een zoen aan papa geven en in al haar enthousiasme struikelde ze over haar eigen voetjes: knal met haar hoofdje op een scherpe houten boord! De knal was enorm, mijn hart stond even stil! Gelukkig begon ze direct hard te wenen (je zou voor minder), maar tegelijk kwam er een gi-gan-tische buil opzetten. Echt waar, dit hadden we nog nooit gezien!

    Vlug een koud washandje opgedrukt en naar spoed gereden, want we waren er niet gerust op. De kinderarts heeft haar onderzocht en besloot dat ze een hoofdscan moest krijgen (om uit te sluiten dat er geen barstjes waren) en ze moest 24u ter observatie in het ziekenhuis blijven.

    Na een nachtje aan de monitor bleek Basje in opperbest humeur: volop vertellen, veel spelen en eten gelijk de beesten. Helemaal genezen dus :)

    De buil is ondertussen al heel wat geminderd en krijgt stilaan alle kleuren van de regenboog... Ze zal er fantastisch uitzien op Fientjes doop volgende zaterdag!