zwangerschapsverlof

  • Bam!

    Kaboenk. De laatste week van mijn zwangerschapsverlof is ingezet.

    Ik heb nog letterlijk 6 dagen om fulltime te genieten van Billie en daarna zal ik me moeten tevreden stellen met enkele uurtjes per dag en de weekends. Zucht. Ongelofelijk hoe snel die (bijna) vier maanden zijn voorbijgevlogen!

    De eerste maanden eerder onbewust omdat ik wat in zombie-modus zat en die laatste twee maanden omdat ik zo genoten heb van dat kleine spook. 

    Ik hoop echt dat we allebei snel ons ritme vinden: ik op het werk en zij bij de onthaalmoeder. Ik zei het al eerder: je zou denken dat je na twee kinderen al min of meer geroutineerd bent en je er je makkelijker kan overzetten... niet dus ;)  Ook Basje en Fien vinden het spijtig dat ze zus nu wat minder gaan zien: de knuffelmomenten op woensdagmiddag en vlak na school zullen we moeten uitstellen naar de weekends en vakantiedagen...

    Ach, 't zal ook wel wennen zeker? Ik heb het overleefd bij Basje en Fien, dus nu komt het ook wel goed.  Denk ik. 

    2015-05-22 18.40.11.jpg

    2015-05-23 08.19.50.jpg

    2015-05-22 18.40.48.jpg

    2015-05-25 08.42.15.jpg

  • Time flies...

    Zo nu en dan word ik een beetje ambetant vanbinnen. Billie is alweer 12 weken en het gaat me allemaal véél te snel. Het lijkt wel gisteren of ik liep nog rond met een dikke buik! (allez, ik loop nog rond met een dikke buik, maar er zit geen Billie meer in)

    Binnen een maandje ga ik terug aan de slag en zal het allemaal nog een versnelling hoger gaan.
    Eerlijk: ik zie er tegenop.
    Niet tegen het uit werken gaan op zich, ik verlang zelfs weer om mijn hersens wat meer aan het werk te zetten, maar het idee dat ik Billie moet "achterlaten" in de handen van een (ongetwijfeld zeer bekwame) onthaalmoeder...  Mijn hart krimpt nu al samen.

    Elke mama weet perfect over wat ik spreek. Ik heb het begot al twee keer gedaan, dus je zou denken dat de derde keer easy peasy zou zijn.
    Niets is minder waar.
    Ik heb nog een maandje om 24/24 te genieten en mijn hart doet nu al zeer. Zucht.
    Kinderen maken je week. Na drie exemplaren ben je zo soft als wat.

    Dus ik laat de computer, maar even voor wat het is en ik ga nog wat verzuchtend naar mijn schattige dochter zitten staren. Jullie mogen het doen met onderstaande kiekjes. 

    billie, onthaalmoeder, zwangerschapsverlof, einde, foto

    billie, onthaalmoeder, zwangerschapsverlof, einde, foto

    billie, onthaalmoeder, zwangerschapsverlof, einde, foto

    billie, onthaalmoeder, zwangerschapsverlof, einde, foto

  • Zwangerschapsverlof van start!

    En geen seconde te vroeg zo blijkt.

    Niet dat het ernaar uit ziet dat ik nu weldra zal moeten bevallen evenwel. Het verlof waar ik zo naar heb uitgekeken, zal ik nog even moeten uitstellen. Die "much needed" vitamientjes en rust zal ik hopelijk binnen een weekje kunnen krijgen.

    Nu moet ik me eerst concentreren op mijn taak van verpleegster. Ha ja. Fien heeft de griep en manlief besloot om haar te imiteren! En echt, een zieke vent is in momenten (lees: bijna altijd) erger dan een ziek kind. Echt!

    Het ziet er naar uit dat ik nog niet direct languit van mijn zeteltje zal kunnen genieten. Nu loop ik vooral héén en weer tussen de twee zieken, voer ik Basje naar haar turnlessen, zorg ik dat er boodschappen in huis zijn en dat er eten op tafel komt. Tegen dat ik 's avonds tijd heb om me in de zetel te ploffen, mag ik me gaan ontfermen over Fien die een hoestaanval heeft of een braakske doet om vervolgens één van de vele wasjes te laten draaien.

    Heerlijk dat moederschap. (neen neen, ik ben niet ironisch) 't is écht heerlijk, maar vooral dan als ze gezond rondlopen en je wat steun van de wederhelft hebt om de taken wat te verdelen...

    Dus, niet enkel het verlof van de gynaecoloog houdt me tegen om nu meteen mijn derde jong te werpen, ik wacht ook nog even tot de rest van het gezin genezen is, als 't niet geeft. En als het enigszins mogelijk is, zou ik het appreciëren dat ik zelf ook niet ziek word. (maar de ervaring leert me dat ik telkens in duigen val als de rest genezen is - ow boy)

    Iedereen met gezonde vibes op overschot: voel u vrij om ze mijn richting uit te sturen!